&&&&&&;

sasabihin ko lang

2010-07-16T00:30:00.001+08:00

na napapagod na akong makisalamuha sa tao. in general.

yun lang muna.

feeling highschool na hindi masyado

2010-05-21T05:45:00.000+08:00

Ano, hindi na naman kasi tayo natulog. Apat na di pa tapos na talata palang ang nagagawa ko para sa paper na due ngayon (gabi pa ako makakapagpasa). Pero ngayon lang talaga kasi gumagana ang utak ko.

Take off both your shoes and clothes I’ll follow
Undo corkscrew drink from the half of a broken bottle
Lately we’re running out of time, aren’t we?
Smoking often and calling out our guilty pleasures
Let’s keep talking anything to stop clock watching
Lately we’re running out of time.
aren’t we crazy for running all the time? M-M-M-M-Maybe
Let’s forget we’re running out of time

Tumutugtog ang Clockwatching, at naisip ko lang na na-miss ko iyong kantang ito. Para siyang tulang matagal mo nang huling nabasa, o linya sa libro na muntik mo nang malimutang meron nga palang ganun, na maganda, ganyan. Ang papanget ng description ko (at ng pagkasabi) pero ganun lang talaga iyong pakiramdam ko.

Tatlong taon na ata mula noong huli kong narinig 'to. Ngayon ko lang uli pinapakinggan iyong Mr. A-Z (album) nang buo.

I’m off like an aeroplane
I’m licking your postage stamp again
I’m using my right brain and I’m praying that we don’t crash
Who knew I’d come so fast?

Andito na naman akong nag-roromanticize ng kanta. Pano ba, nakakatawa kasi kung panong tumutugma 'to. Ngayon. Masayang isipin na tumugma na rin ito sa akin noon, at ngayon din, at sa magkaiba't magkaparehong dahilan. At magaan lang sa utak ko itong i-proseso, masarap pa nga - napapangiti ako ngayong nakikinig, na hindi na madalas mangyari.

No jumping conclusions
I don’t think there’s no solution
Let’s get backwards and forget our restless destination
Let’s live in the moment just this time could we
Let's take one moment of our time M-M-M-Mmaybe
Let’s forget we’re running out of time

Pagkatapos ng lahat, nagagawa ko pang mag-isip nang ganito. Madalas sa mga panahong ganito Frustrated ako, naisip ko lang ngayon na pwede ba akong magpakababaw muna (mas mababaw pa sa kababawan ko ngayon). At matuwa, at ngumiti, at tumawa lang muna dahil kawawa naman ang utak ko at laging sumasakit ang ulo ko (literal).

But how can I guess by the subject of the best predicate is left unsaid
When the matter is too delicate my loneliness is evident
And it’s you. You’re running through my mind
And it makes me crazy

la la la la la

steady lang.

2010-04-14T23:28:00.003+08:00

Para akong batang nae-excite pagpindot ng "New Post." Bata pa rin naman ako, pero para kasi akong napagbigyan sa bagay na kating-kati na rin gawing uli.

Ang dami ko nang nasulat simula nang pansamantala akong tumigil magsulat dito (Ano rin naman ngayon, ako lang naman ata ang nandito). Sulat lang ako nang sulat nang sulat na parang natatakot mapakawalan kahit saglit iyong mga sasagi sa isip ko dahil alam kong malaki iyong posibilidad na hindi ko na maaalala uli.

Maaaring magbagong muli iyong pakiramdam ko sa ganito, sa pagsulat dito uli. Baka nga bukas ayoko na. Kasi pabago bago bago nalang ako lagi, napapansin ko, kahit maraming beses ay hindi ko talaga gusto pero napapansin ko lang na hindi ko talaga maiwasan. Na maging pabago bago nalang lagi. Ang dami kong sinabi.

Basta gusto ko lang makaalala. Sa saglit na panahong ito, at least ay naiisip kong gusto kong magsulat uli. At nagagawa ko iyong naiisip kong gawin. Yun nalang siguro muna.

Steady lang - sumagi bigla habang tumatakbo ng acad oval kanina. Ngayon nalang uli ako nakatakbo. Nakaka-high tumakbo kaya't naging optimistic ang payo ko sa sarili ko nun. Tatanggapin ko na rin, what the heck.

tamad na tamad na tamad na tamad na tamad na.

2010-02-02T01:13:00.003+08:00

Anim na oras na akong nakatitig sa screen, at dalawang talata palang ang nasusulat ko para sa ipapasa ko mamaya.

WALA NA TALAGA AKONG MAGAWA, BOW.

Gusto ko lang sabihin na titigil muna ako sa pagsusulat dito. Kung hindi pa naman kapansin-pansin yun.

Dahil maghahanap pa ako ng rason para patuloy pang magsulat. At magbasa. At magsalita. At makipag-usap. At gumuhit. At tumula. At kumanta. At mag-isip. At huminga.

O siya.

------

Sobrang sabaw ng sinulat ko, gusto kong burahin. Pero andyan na yan, at dyan na rin siyang mananatili. Para matawanan ko rin ang sarili ko someday.

Kung meron nun. Okay bye.

bagong-bago

2010-01-10T22:45:00.004+08:00

Magsusulat nalang muna ako, kasi naglolokohan lang kami ng report ko. Kala niya papansinin ko siya.

Akala ko rin, kaso hindi pala.

Naisip ko kasing tinatamad ako.

Tinatamad akong gumawa ng report.

Tinatamad akong gumawa ng studies para sa susunod na plate.

Tinatamad akong magpinta.

Tinatamad akong kumuha ng reading.

Tinatamad akong pumasok.

Tinatamad akong mag-aral.

Tinatamad akong umupo.

Tinatamad akong tumayo.

Tinatamad akong maligo.

Tinatamad akong magsuklay ng buhok.

Tinatamad akong kumain.

Tinatamad akong magbuka ng bibig.

Tinatamad akong magsalita.

Tinatamad akong makipag-usap.

Tinatamad na nga rin akong magsulat.

Ang naiisip ko ngayon.

Dahil hindi naman titigil ang panahon para sa'yo.

Pwede bang magdisappear muna ng ilang taon.

Balikan nalang kita kung gusto mo.

Hindi ko pa kasi napag-iisipang lubos kung ano nga ba talaga ang gusto ko.

Hanggang ngayon.

------

Human of the Year - Regina Spektor

2009-12-23T23:44:00.002+08:00

December 21, Eastwood Palazzo.

ulit.

2009-12-08T04:49:00.002+08:00

Sinagutan ko ito noong May 07. At gagawin ko ulit, kung para lang mag-isip ako.

------
Last FRIEND you: (not including family)

1. Saw:

` sila chi, noong sabado.

2. Talked to on the phone:
` (tingin sa phone) si joseph tamayo. dec 1, hinahanap ko siya sa as dahil magkaklase kami sa math. tapos iniwan pala ako, ay magaling.

3. IMed:
` si ace, sa facebook.

4. Text messaged:
` ace.

5. Ate with:
` sila chi.

Today:
1. I'm: thinking, at masakit sa ulo.

2. Wearing: iyong shirt na inarbor ko kay ace. tatlong beses ko na siyang nabanggit.

3. What were you doing 10 hours ago: gumuguhit para sa lantern (parade).

4. Dislikes about tomorrow: bukas ay magpipinta na naman ng hala-halaman at ewan ko kung matatapos ko iyon.

Favorite:
1. Number(s): pareho pa rin.

2. Movie: wala akong maisip.

Currently:
1. Are you missing someone right now: sabi ko 2 years ago, "super." ngayon slight lang, haha.
2. Mood: hindi ko alam anong tawag dito.
3. thinking: lalalalala...

Q&A:

Q: First thing you did this morning?
` kailan ba nagsisimula ang morning? kung ngayon edi mag-blog.

Q: Favorite quote?
` hindi ko maisip. bihira naman akong magtalaga ng favourite.

Q: What's bothering you right now?
` ang buhay, bow.

Q: Where is the last place you went?
` crossings quezon ave.

Q: Do you have any siblings?
` marami.

Q: Do you smile often?
` "i guess lately, yeah." - geia, 2007. ang saya saya no.

sa tingin ko ngumingiti naman ako maski isang beses sa isang araw.

Q: Do you wish upon stars?
` hindi.

Q: Are you a friendly person?
` hindi rin. hindi naman ako masama, bobo lang ako pagdating sa pagkakaibigan.

Q: What color shirt are you wearing?
` blue violet na kupas

Q: What were you doing at 12 last night
` aba tulog na.

Q: When was the last time you cried?
` hindi ko na maalala. mukhang matagal na matagal na matagal na.

Q: Do you get angry easily?
` hindi.

Q: Take any vitamins?
` "dati, ngayon ewan tinamad na ata" - pareho pa rin.

Q: What are you about to do?
` mag-aaral dapat e. para lang.

Q: Did you ever check your phone waiting for someone to call?
` hindi.

Q: Rate life as of right now... 0-10?
` may ganito talaga. teka wala akong batayan.

hello, sir

2009-11-07T15:10:00.003+08:00

"Nabubuhay tayo sa tanong!" Sabi ni Dolo sa klase namin isang araw, dahil tatlo lang iyong hindi nakakuha ng "repeat" sa plate na pinagawa niya.

"Natatakot ba kayo magtanong dahil baka matawag kayong bobo? Di baleng matawag kang bobo, mababawi na yun kapag alam mo na."

Nag-blog kasi iyong kaklase ko tungkol sa kanya matagal na, ngayon ko lang nabasa.

post 220

2009-11-07T07:38:00.002+08:00

Naisip ko bigla iyong Before Sunrise at Before Sunset. Iyong Before Sunrise hindi ko napanood yun, Before Sunset lang. Dati pa, sa cable. Nung lumabas na iyong credits naisip ko nag-usap lang talaga sila buong araw, at yun na iyong pelikula. E nagandahan kasi ako dun.

Pano ko nga ba naisip yun. A, kasi naalala ko noong nakapag-usap kami ni Joyce sa FA habang nasa pila. Ganun talaga katagal iyong pila pero okay lang. Tapos hindi ko narinig na tinawag iyong pangalan ko dahil nag-uusap kami.

Hindi pala ganun katagal iyong pila. Kasi sa tingin ko hindi natapos iyong usapan namin. Kasi nung nagtanong ako, nag-text siya sa tatay niya. E hindi ko pa alam anong sagot ng tatay niya.

Naalala ko na sinabi ko noon na, I can only know so much. At kontento na ako roon. Kaso ngayon sa tingin ko hindi pagiging kontento iyong appropriate na pagtingin doon, para kasing consolation lang ang dating nun. Kasi wala naman talaga akong magagawa. Ni hindi nga kailangang matanggap ko iyong idea, kasi regardless iyon pa rin naman talaga ang totoo. Aanhin ko ang pagiging kontento.

(Binasa ko uli iyong paragraph sa taas, wala akong naintindihan. Naintindihan ko lang kasi ako ang nagsulat.)

Sabi niya darating iyong punto na hindi mo na rin magagawang magtanong kasi hindi na rin macomprehend ng utak mo iyon. Totoo namang one can only know so much, kaso kapag tumigil ka nang magtanong hindi mo naman na malalaman kung may mas lalo ka pang maiintindihan.

At kahit gaanong nakakaloka na e okay lang. Kasi hindi ba't ganun naman ang katotohanan, it will really blow your mind away. Edi mabubuang ka talaga maski hindi ka handa. Kaya hinahayaan ko lang ang sarili ko. Naiisip kong mabuti naman ang hahantungan nito.

------

For a split second, naisip kong burahin lahat ng nasulat ko. Para pala akong problemadong bata pakinggan, kaso hindi naman. Nag-iisip lang ako.

Ganito pala kung sa umaga ako magsulat. Nagising ako kanina ng alas sais at. Bumangon ako. Pumikit ako ulit actually, kaso naisip ko nabobore na akong matulog.

Maghahanap ako ng pagkain. Nabobore iyong bibig ko.

[ ]

2009-10-30T22:51:00.003+08:00

Gagawa na dapat ako ng trabaho ko sa Sulyap (hahaha yesss) pero teka lang. Kasi ilalagay ko ito.

Parang wala na akong masyadong sinusulat. Naglalagay lang ako ng mga nasulat ko na dati. Gusto ko rin balikan yung mga yun. Kasi nakikilala ko pa rin na ako iyong nagsulat nun. Na ako talaga. Gaya nito.

07August08 5:50pm
Kakatapos lang ng perio at naisip ko lang. Matagal ko nang naisip pero. Naisip ko ulit.

Naisip ko noong nasa SONA kami kahit ang dami ko pang hahabuling gawain at naisip ko noong nasa Ultra kami kahit UPCAT na sa Linggo.

Na napakaliit lang ng mga bagay na naiisip ko. Gaya ng UPCAT at ng perio at ng formal theme na isang linggo nang due at ng plate ko sa p&d at ng project sa pinoy at ng CAT at ng COCC at ng Leadership Camp at ng partial grade kong 57 sa physics at pag-uwi ko na naman sa ibang lugar mamayang gabi at ng 300++ pages pa ng Middlesex ang dapat kong mabasa.

Na wala lang naman 'yun dahil ang dali nga ng perio kanina. At hindi yun dahil matalino ako. At ng kahit mahirap ang UPCAT di naman pinoproblema yun. At ng kahit mukha akong delinkwenteng mag-aaral, hindi naman.

Ganun lang.

Ganun nga lang, gaya ng UPCAT na nalusutan ko na at ng formal theme na hindi na mahalaga kung nakapagpasa ba ako o hindi kasi pinasa rin naman ako. At ng CAT na gusto ko nang mabasura na at ng Middlesex na tapos ko nang mabasa at pinahiram ko na kay Lesley-Anne.

At wala. Kasi kahit na lipas na iyong mga yun e hindi pa rin sila beyond me. Kasi hindi naman talaga mangyayari yun, dahil kahit naman magbago pa ako e ako pa rin yun at ako pa rin ito. At wala namang "yun" at "ito." Kahit hindi naman kasalanan ang makalimot, sana lang e lagi kong naaalala yun.

Teka sabaw na. Hindi dapat dito pinag-uusapan yung ganito kasi sarili ko lang kausap ko at nakakabuang na gawain 'to. Haha.

------

You have tamed me

Now you must take me

How am I supposed to be

I don't have my thorns now

But I feel them sprouting

They'll grow right through if I don't watch them

They'll grow right through even if I watch them

And a sunset couldn't save me now

Regina Spektor - Baobabs

dahil marami akong tanong.

2009-10-24T23:25:00.003+08:00

Whaddya mean ano nang natira s self? Free will vs. God's sovereignty na naman ba ito? Dba napag-usapan na natin yan s jeep? Hahaha. Hindi ko alam san nanggaling un evil. Pero bakit kelangan ng justification? Bakit kelangan i-acquit tyo s mga kasalanan natin? Bakit kelangan gawin tyong righteous? Eh gusto ng God eh.

Yes, you're right on track. Look at the Torah, Shariah, Analects of confucius. Hinduism- birth and rebirth until you become one with God. Buddhism - 8fold path. Legalism. Secularism. Lahat centered on man's efforts. But in Christ, it is all by grace. Wala tayong ginawa dun. Un lng ung sinasabi dun.

Text ng ate ko, mga one minute ago. Nagsimula ang lahat dahil hindi ko naiintindihan ang Romans 4. Hindi hindi naiintindihan, pero ang dami ko nang tinanong pagkatapos.

At dahil desperado akong masagot, maski text pinatulan ko na. Wala, e ate ko lang kasi ang naeengage ko sa mga theological discussion.

Gusto ko lang maalala iyong gabing ito, kasi nagtatanong ako. Sa tingin ko kasi magandang bagay 'to.

Teka magrereply muna ako.

2009-10-23T04:49:00.003+08:00

Dahil katatapos ko lang ng final plate. Limang araw akong alas sais na ng umaga natutulog para matapos 'to. Kaya ngayon palang ako magsisimula sa paper sa English, na due mamaya.

------

Naisip ko lang magsulat. Kasi parang hindi na ako marunong magsalita. Naisip ko 'yon habang gumuguhit ako isang araw, kasi napansin kong hindi na ako nagsasalita.

Natanggap ko na iyong liham galing kay Asia. E. Masaya kasi iyong snail mail.

"...narealize kong tumanda na naman tayo, na maliban sa gawaing HS na napalitan na ng pang-kolehiyo, e, may mas ikinatanda na naman tayo - mula sa mga malalim na diskurso't pagkritika sa buhay, e, nandito na tayo sa mismong pagsasabuhay ng mga ideyang naiisip lang natin noon."

Tumanda na raw kami.

------

Tegan and Sara - Relief Next to Me

2009-10-18T01:29:00.003+08:00

Saturday, October 17:

2AM - Tulog.
7AM - Gising, tulog uli.
8AM - Gising, tulog uli.
12AM - Gising, bangon na.

12-1PM - Kain.
1-5PM - TV (TV! Ngayon ko lang nagawa 'to uli).

5PM - Tulog uli.
7PM - Gising.

7PM-9PM - TV/Movie.
9PM - Dinner.

9PM-Ngayon - Kung anu-anong mga bagay.

------
Kalahati ng araw ay tinulog ko lang. Hindi ko alam ilang oras akong tulog noong nakaraang linggo. Pero inaantok pa rin ako.

Napag-usapan namin kahapon sa FA iyong batang namatay dahil hindi natulog. Naalala ko lang. (Naalala ko rin iyong FA 12 at ang final plate na hindi ko pa nasisimulan)

Pwede kayang mamatay sa sobrang tulog.

Nung nag-aayos ako ng gamit. Nakita ko kanina iyong lalagyan ng The Science of Sleep. At iyong labindalawang (binilang ko talaga) librong hindi ko pa nababasa. Marami pa sa ibang bahay. Pati mga pinahiram. Matatapos ko pa kaya lahat yun.

------
Birthday ni Astrid kahapon.

------
I'm trying not to try so hard,
Makes me wonder if it's really effortless,
Or if I'm fooling myself?
'Cause if I have to put so much of me
Into trying not to care,
Where am I then?

...And do you see the way I walk away?
I never really know what I should say,
So it comes out wrong,
If it comes out at all.

- Allison Crowe, Effortless

ang weekend na hindi

2009-10-12T19:26:00.003+08:00

Dahil ganito palagi noong mga nakaraang buwan.

Break muna. Namamaga na daliri ko.

------
Mula sa 2008 year-ender post:

What are your plans for next year? natatawa akong sabihin ito pero. plano kong mag-kolehiyo. (:

Nakangiti pa ako nung sinabi ko yan. Hindi ko alam anong gagawin kapag parang naglolokohan lang kayo ng sarili mo. Kasi. Marami na akong sinabing hindi ko gagawin kahit kailan, pero ginawa ko rin.

Ano ba 'to. Pagtanda. Kaso ayokong isipin na ganun.

------
The Brother Kite - Half Century

mga bagay na gusto kong matandaan.

2009-09-12T02:00:00.006+08:00

23/07/07 Friendster comment. Galing kay Bona. Haha.

it is only with the heart
that one can see rightly;
what is essential is invisible to the eye.

StGeorgesRd (cnr of Rae St) NorthFitzroy 18Oct05

08/07/06 Lesley.

But how about the eyes, the eyes, the eyes?
Mirrors can kill and talk, they are terrible rooms
In which a torture goes on one can only watch
The face that lived in this mirror is the face of a dead man.
Do not worry about the eyes

"The Courage of Shutting-Up" by Sylvia Plath

12/04/06 Ava. (natawa lang ako dito)

geia, maghanap ka na ng boyfriend.

si geia, may crush.

geia's gonna flunk.

"Thomas Alva Edison looks hot."

------

Binasa ko na lahat ng mababasa, mula pa nung 2004. Kasi buburahin ko na iyong account ko diyan. Iyong huling beses kong ginamit ang Friendster ay para lang sabihin kay Paeng na, "Wow buhay ka pa!" Hindi eksaktong yan pero something of that sort.

Ayan lang.

------

September na pala. May isusulat ako dapat para sa Socio pero ayaw gumana ng utak ko.

September na pala. Kanina, nag-put up na kami ng chakang exhibit sa FA, para sa Materials class. At sa Tuesday, magp-put up naman para dun sa Visual Perception class. At noong naisip ko yun, iniisip ko kung ganito nalang ba talaga ang gusto ko.

E naisip ko hindi. Na hindi naman masama. Na sa katunayan ay mabuti rin, dahil at least hindi ako nakukontento. Natututo naman ako. Ng marami. At ng mga bagay na magandang matutunan. At naisip kong lang siguro iyong kurso sa kolehiyo na tatagalan ko.

Pero kahit na.

------

Gusto ko nang tigilan gumawa ng mga self-centered na blog posts kasi nabibwisit lang ako.

Ano bang gusto mo.

Saboggers.

2009-09-08T02:13:00.003+08:00

Dahil jologs talaga ako kapag sabaw na sabaw na ang utak.

Wala na akong sinabi buong gabi kundi, "Abangers ka naman!" Naisip ko lang sabihin.

Isang linggo na akong hindi natutulog.
Isang oras bawat gabi, tulog ba yun.

@_@

------
Dahil saboggers din ang tatay ko.

Geia: Alam mo gusto ko magbahay-bahayan, kaso wala na akong mga kalaro.
Tatay: Sige laro tayo, ikaw yung katulong.

Pero totoo, namimiss ko magbahay-bahayan. Madalas ko kasing naiisip yan ngayon.
Kaso wala na akong kalaro.

------
Wala talagang point actually ang blog na 'to. Tumatakas lang ako sa paggawa ng plate na aggg! 72+ hours ko nang ginagawa di ko pa rin tapos. Asar pa e hindi naman ganun kaganda gawa ko, mabagal lang talaga kamay ko. Utak na rin.

Ba't ba natin pinagtitiyagaan 'to.

------
Sarap matulog. Umuulan.

------
The end.

2009-08-27T02:33:00.003+08:00

Madalas, kapag ganitong oras at gising pa ako, naiiyak ako. Kahit minsan parang wala lang at hindi ko alam.

Naiyak ako ngayon. At alam ko kung bakit.

(Hindi dahil sa plates na hindi ko pa rin tapos, pero nakakaiyak din yun. Kaso sayang luha ko. Haha.)

------

"Now faith is the substance of things hoped for, the evidence of things not seen." - Heb 11:1

Naalala ko. Ang daming beses pinag-uulit ito nung pumunta kami kina Joyce.

------

Tenth Avenue North - Love is Here

ito nalang muna

2009-08-26T02:10:00.001+08:00

"Kung hindi mo ako kayang seryosohin, ngayon pa lang itigil na natin ito."

- Pag-aaral

------

Go (=

Sa Acad Oval

2009-08-13T18:50:00.000+08:00

Nakakatuwang maglakad sa Acad Oval at tumingin sa mga mukha ng mga nasasalubong mo. Minsan naaabutan ko silang nasa gitna ng pagngiti, kahit wala silang kasama.

Magandang makita yun, mga taong nangingiti sa mga iniisip nila.

2009-08-05T23:02:00.004+08:00

you being in love... (XII)

you being in love
will tell who softly asks in love,

am i separated from your body smile brain hands merely
to become the jumping puppets of a dream? oh i mean:
entirely having in my careful how
careful arms created this at length
inexcusable, this inexplicable pleasure-you go from several
persons: believe me that strangers arrive
when i have kissed you into a memory
slowly, oh seriously
-that since and if you disappear

solemnly
myselves
ask "life, the question how do i drink dream smile

and how do i prefer this face to another and
why do i weep eat sleep-what does the whole intend"
they wonder. oh and they cry "to be, being, that i am alive
this absurd fraction in its lowest terms
with everything cancelled
but shadows
-what does it all come down to? love? Love
if you like and i like,for the reason that i
hate people and lean out of this window is love,love
and the reason that i laugh and breathe is oh love and the reason
that i do not fall into this street is love."

- e.e. cummings.

(kasalanan ko ang pag-italicize)
------
Sa mga panahong ganito, nangangarap akong makapagsulat uli. Na parang dati na nakakapagsulat lang ako dahil marami akong gustong sabihin, at gustong sabihin agad. At ayos lang kung ako lang ang makaintindi sa sarili ko. Dahil sa ganoon naman magsisimula talaga.

Mabilis kong binasa ang tulang yan, at maraming beses kong inulit-ulit-ulit-ulit. Napangiti ako nang maisip kong nakakatuwang maisip na excited siya noong nagsusulat siya. At na masaya siya.

------
Tonight is a better night.

Cute si GMA.

2009-08-01T21:45:00.002+08:00

"Ang ating taong bayan ay masipag at maka-Diyos. These qualities are epitomized in someone like Manny Pacquiao..."

Buti pa si Manny Pacquiao may special mention sa SONA ni Gloria.

Come one, come all to hello.

2009-08-01T20:45:00.002+08:00

1. What do you say to yourself every morning?
- Do you, uh, hello? (=

2. What do you want other people say about you?
- Get the hello habit.

3. Someone asked you out, your answer is...
- Choosy mothers choose hello.

4. How would you answer a booty call?
- Refreshes the hello other beers cannot reach.

5. How would you introduce yourself to someone you really like?
- Let your fingers do the walking through the hello.

6. To someone you dislike?
- Does the hard hello, so you don't have to. (=

7. You're in a conversation and you suddenly feel the need to pee, how would you excuse yourself?
- For that deep down body hello.
Haha.

8. Your parents ask you why you got home late, you say...
- Aaahh, hello! ((=

9. You're failing a subject, you say...
- Devon knows how they make hello so creamy.

10. The love of your life asks you to marry him/her, what do you say?
- Easy, breezy, beautiful hello.

11. Your bf/gf is breaking up with you, you tell him/her...
- I'd walk a mile for a hello. (=
Maganda lang pakinggan. E sa wala naman akong ganyan.

12. Someone told you you're an asshole, you tell them...
- Hello just feels right.

13. What are the best words to describe you?
- Hand-built by hello.

14. If you're going to have a movie about your life, the title is...
- Don't leave home without hello.

15. Your last words before you die...
- Silly rabbit, hello is for kids. (=
Totohanin ko kaya 'to.

16. Your message to a special someone..
- Time for a sharp hello.

17. Title of this post will be...
- Come one, come all to hello.

------
Walang 18. Pipindot nalang uli ako.

When it absolutely, positively has to be hello overnight.

Galing dito ang kalokohang ito.

------
Ang sakit ng mata ko kaya nandito muna ako.

------
Butterfly - Corinne Bailey Rae

ayoko nang mag-isip ng pamagat.

2009-07-29T04:49:00.002+08:00

Alas singko na at hindi ko pa rin tapos iyong plate na due mamaya. Haha loser. Naubusan kasi ako ng bristol board (Tssssss). Dadaan pa akong FC mamaya kasi meron pa dun. Na ibig sabihin kailangan kong umalis nang maaga.

Na ewan ko kung pano gagawin, kasi nasasanay ang katawan ko na bumangon ng alas otso at umalis ng bahay in 30 minutes. Kahit 830 pasok ko.

Magic, magic.

Pampalubag loob lang yata itong pagbblog. Puro pagkawindang nalang sa FA laman ng posts dito lately.

Alam ko 5 ginigising si Carmela kasi 6 sila umaalis ng bahay. Sasabay ako sa kanila para maaga.

Game tulog na. Five minutes.

------
Hello Goodbye - The Beatles

Mga Bagay na Cute

2009-07-28T03:37:00.005+08:00

Noong pumunta kami ni Lesley at Bea sa Global City dahil may exhibit sa NBC tent. Yung album cover, kinuhanan ko lang sa Fully Booked kahit feeling ko bawal. Haha. Pero naisip ko kasi, hindi ko matatanong sa internet anong pangalan ng Hapones na bandang 'yan kaya kinuhanan ko na ng litrato. Kasi baka hindi ko na yan makita uli.

Alas kwatro na pala. 830 pa pasok ko.

------
I Want to Hold Your Hand - The Beatles

2009-07-26T17:08:00.002+08:00

I have a perfect life. It isn’t much,
But it’s enough for me. It keeps me alive
And happy in a vague way: no disappointments
On the near horizon, no pangs of doubt;
Looking forward in anticipation, looking back
In satisfaction at the conclusion of each day.
I heed the promptings of my inner voice,
And what I hear is comforting, full of reassurance
For my own powers and innate superiority—the fake
Security of someone in the grip of a delusion,
In denial, climbing ever taller towers
Like a tiny tyrant looking on his little kingdom
With a secret smile, while all the while

Time lies in wait. And what feels ample now
Turns colorless and cold, and what seems beautiful
And strong becomes an object of indifference
Reaching out to no one, as later middle age
Turns old, and the strength is gone.
Right now the moments yield to me sweet
Feelings of contentment, but the human
Dies, and what I take for granted bears a name
To be forgotten soon, as the things I know
Turn into unfamiliar faces
In a strange room, leaving merely
A blank space, like a hole left in the wake
Of a perfect life, which closes over.

- The Perfect Life, John Koethe

------

Nakita ko lang sa desktop.

Ang lakas ng ulan.

14% nalang ang baterya ko.

2009-07-22T23:54:00.003+08:00

At tumigil lang ako sa paggawa ng Gestalt plates dahil kung tutuloy pa ako ay masisira na ang ulo ko. One out of four palang ang tapos ko, pasahan na noon mamayang umaga.

Pano ba yan gusto ko ring matulog.

------
Color of the Love You Have - SOUND team

Break muna.

2009-07-10T08:57:00.003+08:00

Patapos na ako ng plate. (=

Limang gabi rin akong tuloy-tuloy na nakikipag-date sa cutting mat. at cutter. at ruler. sa dining table. Pakiramdam ko nga tutubuan na ako ng ugat sa upuan ko sa ilang oras na nilalagi ko roon araw-araw-araw-araw-araw-araw.

Matulog na tayo please.

i'm in love with how you feel.*

2009-07-06T23:35:00.000+08:00

Pumunta kami sa Bulacan, kila Joyce noong Linggo. Late kaming dumating para sa church service.

Tama iyong sinabi ni Lesley na, "spending the whole day with a person." Na ganun lang talaga ang ginawa namin. At ewan ko. Hindi iyon masaya na masayang masaya. At hindi rin masarap, na masarap lang. Pero alam kong gusto kong ulitin iyon.

Kila Lesley ako natulog noong Sabado ng gabi, matapos manggaling sa film center. Napanood ko iyong Marie-Jo et ses 2 amours (Marie-Jo and her two lovers), at nakakalungkot iyon, at nakaramdam ako ng lungkot, pero irerecommend ko pa rin sa kung sinong gustong mapanood iyon.

Natulog ako ng may katabing pitong bears. Si Pooh at si bear daw ni Johann (sabi ni Bea), at iyong magkapatid na mukhang polar bear yung isa at yung isa mukhang grizzly, at si Grizzly, at si Tarq at si Pinky Bear. At ang saya nun (=

------
Gusto kong magsit-in sa klase nila Lesley kay Lantz para lang. At gusto kong pumasa sa FA 12 (AAAAAA!)
At gusto kong matapos ko nang maayos ang plate ko sa Materials. Nahiwa ko iyong kuko ko sa index finger at tumagos sa nail bed ko at ang kadiri talaga tignan.
Masaya akong nararamdaman ang cutting mat sa ilalim ng mga braso ko. At maghiwa-hiwa ng boards.

Naisip ko lang.

------
*Pasintabi sa Moldy Peaches

Go Emotera, go.

2009-06-15T18:23:00.004+08:00

Mabilis ang oras dahil papasok na ako bukas, kahit feeling ko 13 years old palang ako, 5 years old palang ako. At hindi ako bagay sa kolehiyo dahil ang tatanda ng mga tao roon.

------
I hope I will be there, really be there, when those things happen.
I am hopeful. I hope. we are.
I hope we still are.

from here.

I am still hopeful, I hope.

------
Ngayon ko lang pinansin ang yahoogroup for freshies dahil may nakita akong post ng taga-IS. Maganda namang venue yun para makapag-disseminate ng mahahalagang detalye, kaso ginawa nang never-ending question and answer portion yun na pwede namang i-discover ng mga tao by themselves. Maligaw naman sila, kahit one-time lang, para matuto sila.

Haha tunog bitter. Pero totoo kasing wala naman talaga silang mapapala in the long run kung sinasanay silang spoonfed, nakukuha agad ang mga sagot sa tanong nila.

(Tinawanan ko si Geia sa pag-type nito, dahil marami siyang issue sa buhay. Ang dami kasi niyang tanong na hindi (pa) nasasagot)

Sumagot ako ng tatlong tanong dahil trip ko lang. May isa rin dun tungkol sa pagkakaroon ng "preferably junior standing" sa klase ng tatay ko, e sinabi niya sa akin bakit ganun so I might as well relay what he said.

------
Sabog ang mga katawan namin, lalo na akong wala nang sleeping habits. Minsan inaabot ako ng mga 50++ hours nang gising (at hindi inaantok), o kaya 12+ hours sa kama. Magsisimula ang araw ko kung kailan patapos na ito sa maraming mga tao. Sabi ng tatay ko, pageeksperimentuhan kami ng melatonin.

------
Why everything's turned inside out,
It's still in so much doubt.
It makes me so tired,
I feel so uninspired.
My head is battling with my heart,
My logic has been torn apart.

- Sway, The Cranberries

------
O siya, mag-aayos pa ako ng buhay.

2009-06-14T03:34:00.002+08:00

Revolutionary Pilot.

credit.

------
Masayang magbasa ng lumang tagboard messages, bago sila tuluyang burahin.

I don't know, you know.

2009-06-13T23:28:00.002+08:00

Halos isang oras na akong andito sa "Create Post," at hindi ko pa rin alam ano ba talagang gusto kong sabihin.

Ang dami ko nang naisulat at naibura dahil ang sagwang maging emotera rito.

Tigilan na natin to.

No, No, No.

2009-05-31T02:44:00.005+08:00

17 May 2009 - Habang nasa jeep kami ng ate ko papuntang Philcoa. Nasa Batasan area na kami, at may katabi kaming bus.

Maraming beses hindi ko alam

2009-05-05T00:26:00.004+08:00

Kanina, napanood ko iyong commercial sa TV ng akomismo. Kanina lang, sa Vinzons, habang tinatapos ni Ace ang kanyang MK ay nasingit sa usapan namin yun.

Tinignan ko iyong site nila at iniisip ko ano nga ba talaga ang layunin ng kampanyang yan. Ewan ko rin, kasi hindi rin nila malinaw na sinasabi. Siyempre may mga nagpasimula niyan, ewan ko ano ba talagang motibo ng mga nagsimula nun. Pagkatapos ng lahat ng ito, e ano ngayon?

Hindi ko naman kinikwestiyon ang pag-pledge at pag-commit ng mga libong mga Pinoy na sumali rito, maganda iyon, na kung "namulat" ka talaga ng isang minutong patalastas sa TV na ialay ang sarili sa bayan. Maganda iyon, na maghangad ng pagbabago para sa bansa at magiging willing kumilos para makamit ito. But at the end of the day, iyon na ba ang sasagot sa kalugmukan ng bansa natin? Hindi masama ang pag-asam sa pagbangon ng bansa, pero kailangan mailinaw na hindi sapat na kumilos lang ang bawat indibidwal sa kung anumang pledge na gusto nilang gawin. Kahit gaano pa sila magiging committed dito, kung hindi rin naman magiging malawak ang saklaw ng pagtingin nila sa pagbibigay-solusyon sa ating bansa, walang mararating yun. Makukuntento na ba tayo sa pag-pledge ng "Ako mismo magpupulot ng basura," "Ako mismo tatawid sa pedestrian lane," "Ako mismo hindi sisingit sa pila." Naalala ko tuloy iyong laging sinasabi ni Ma'am Manzano patungkol sa sagot ng estudyante sa nasyonalismo. Yung mga pagtatanim ng halaman, pagwalis sa bakuran, charot ((:

Naiisip ko lang naman ito, kasi hindi ako nalilinawan sa anong gustong gawin ng kampanyang ito in the long run. Matagal na nating alam ito, internal change before external change. Pagkatapos mong magbago internally, ano ang maiiaambag mo externally? Bagamat hindi ko naman hinuhusgahan iyong mga ipinapangako ng mga tao roon, hangga't hindi naman magiging malinaw sa atin kung pare-pareho nga ba tayo ng layunin, common good, wala rin yun. Baka kasi hindi ko lang feel iyong pagsentro ng ad sa nagagawa ng isang tao, bilang indibidwal. Ang feel good lang kasi ng dating sa akin, parang iyong "iamninoy" na ad dati. (Na, note lang, puro rich kids naman ang laman) Magpakabayani tayong lahat, very good, tapos. Tapos na nga ba talaga?

"Ako mismo magshashabu" "Ako mismo tatambay lang" "Ako mismo kakain" Marami maaasar dahil mukhang dungis ito sa mga ibang "enlightening" na commitment ng mga Pilipino. Pero babalik ako sa sinabi ko kanina, hindi sapat na ma-empowered lang ang bawat isa sa atin. Dapat ang buong sambayanan naghahangad na tumungo sa parehong landas. Na nakikita kong hindi naman nababanggit ng kampanyang ito. Hangga't nananatiling hindi malinaw para sa ating lahat kung ano ang larawan ng Pilipinas na nais nating makamit, hindi natin masasabing malaki ang maiaambag ng indibidwal na pagkilos natin.

Sali kayo, cool yung dog tag nila. Charot.

------
Magsusulat dapat ako ng self-realization (lol) dahil natapos ko iyong first season ng Honey and Clover. Haha, pero saka na. That can wait.

sa marami

2009-04-24T00:02:00.002+08:00

Marami akong mga ilalagay dito na delayed na delayed na delayed na. Pero hindi pa masyadong huli para makalimutan at hindi na ilagay at all. Malaking bahagi kasi ng mga iyon e nagpapasalamat. And it is never to late, I guess.

Ngayon ko lang uli naramdaman ito, ang mag-type ng tuloy
tuloy
tuloy
sa keyboard ng walang kinalaman sa pagtatrabaho. At gusto ko mang pahabain ito at ilagay na ang lahat ng mga iniisip kong kailangan nang masabi, saka na.

Masarap matulog. (:

------------------

Ginagawa ko kanina ang directory spread para sa aming yearbook (oh yesss). At nang nakita iyon ng ama ko, nasabi niya na ginagawa ko iyon habang ang mga ka-batch ko ay nagsasayawan sa Sofitel Philippine Plaza ngayong gabi.

Wala naman akong ipinaparating. Nakakatuwa lang maisip na hindi ko naman naisip iyon, noong nagtatrabaho ako. At sa lahat lahat ng taong magbabanggit noon sa akin ay ang ama ko pa.

Gusto ko ring magsulat tungkol sa Grad Ball. At sa Graduation, noong Lunes. Gusto ko ring magsulat tungkol sa January 17, at March 21, at April 17 dahil pwede na. Pero ipagtatagpi-tagpi ko pa ang mga salita ko.

At tinatapos ko pa ang taunang ulat ng Kamag-Aral. Na malapit na malapit na sanang matapos. Dahil marami pa akong gustong gawin ngayong wala pang pasok. Wala sa mga iyon ang magbakasyon.

------------------

Kanina ko lang nakumpirma anong ibig sabihin ng berdugo. Kay Lave ko unang tinanong, pagkatapos ay sa ama ko.

Berdugo nga si Palparan.

iyon pala.

2009-03-09T13:45:00.000+08:00

hindi ko naman alam ang sasabihin ko.

Today is Women's Day

2009-03-08T16:09:00.005+08:00

At walang kinalaman iyon sa sasabihin ko.

------

Galing ako kila Bel. Sa Kamias ako natulog para tapusin ang oral defense, chapter 4, chapter 5 namin sa English. At simulan na rin ang abstract. At tapusin ang paper namin sa Community Development (na last year pa ata due).

Nakatulog ako kagabi. Matapos ang isang linggong siraan ng buhay. At kasunod noon, mayroon pa.

Masarap isipin na bukas ay Lunes, at walang pasok. At kahit marami pa rin akong kailangang tapusin, masarap maisip na paminsan-minsan, ramdam kong hindi ako nagagahol sa oras.

(Kahit totoo naman)

------

Sa jeep papuntang Kamias, may batang konduktor.

"Maluwag pa, maluwag pa, sige sakay pili lang kayo ng katabi..."

------

Kailangan pang tapusin ang taunang ulat ng Kamag-Aral. At naalala ko na naman iyong eleksyong magara. At naalala ko lahat ng lumabas sa bibig ko tungkol dito - sa mga tumakbo, sa mga bumoto, sa mga nanalo, anong mangyayari sa UPIS, at sa maraming naming mga ilusyon sa buhay.

Hindi naman pagtanda ang tawag dito, sa tingin ko.

WAIT!

2009-03-02T04:07:00.001+08:00

They don't love you like I love you.

------
Ang dami nang pinagdaanan ng awit. At ng linyang.
Ito.

------
Maps - Yeah Yeah Yeahs

sa pagtulog

2009-02-09T23:40:00.000+08:00

Natapos kong mabasa ang nobelang Mr. Posterior and the Genius Child. At masayang makapagbasang muli.

Nakakatuwa, na ganito. Na maraming bagay akong hindi na nagagawa. At wala pa rin naman talaga akong maraming panahon, pero. Paunti-unti ko na ring nagagawa. Gaya ng pagbabasa.

Ang adik ko pa noon at nangarap akong makabasa ng isandaang libro sa loob ng isang taon. Naabot ng ama ko iyon. Ako, lumampas lang nang onti sa kalahati. Pero ngayon, naiisip ko.
Ang dami-dami noon. At hindi ko na nagagawa iyon, mga tatlong taon nang lumipas since nag-ilusyon ako. Parang lilimang libro lang ata ang nabasa ko. Haha.

May isa pa akong nagagawa. Natutulog ako.

At. Nananaginip. Pagkagising ko, isa sa mga una kong naisip ay. Ganito nga pala managinip. Dahil ang tagal tagal tagal

tagaltagal

ko nang hindi nararanasan iyon.

At. Masarap makapanaginip muli.

Thirteen

2009-01-20T22:40:00.002+08:00

Naisip ko. Marami akong sasabihin. Pero ito muna.

Kasi. Ayokong makalimutan.

Thirteen
Elliott Smith

Won't you let me walk you home from school?
Won't you let me meet you at the pool?
Maybe Friday I can
Get tickets for the dance
And I'll take you

Won't you tell your dad get off my back?
Tell him what we said 'bout "paint it black"
Rock and roll is here to stay
Well come inside now it's ok
And I'll shake you

Won't you tell me what you're thinking of?
Would you be an outlaw for my love?
If it's so then let me know
If it's no then I can go
I won't make you

Naisip ko lang. Kasi. Ito ang gumising sa akin ngayong umaga. Napanaginipan kong naririnig ko ito. Kasi pagdilat ko, wala na.

At buong araw nasa utak kong tumutugtog ito.

At ngayon ko lang uli naramdaman itong may. Nakatatak na awit sa utak mo, pero hindi nakakalokong LSS.

Ayun lang.

------
Ang sakit pa rin ng tuhod at ulo ko. Dahil sa sandaang squatthrusts.

Ako ay isang masayang. Loser.

At masarap ang marshmallows.

UPCAT

2009-01-03T02:32:00.002+08:00

The following week will be the longest seven days of my life.

di ba sabi ko pambobo ang blogger ko

2009-01-01T02:50:00.006+08:00

Kakaririn ko nalang nang sobra ang pagsagot dito. Hangga't wala pa akong matinong year-ender [which you probably won't see here, anyway]

Grabbed from Tintin.

------

2008: In The Beginning

Where did you bring in the New Year? Sta. Mesa, Manila.

Ang Sta. Mesa ang naging tirahan ko ng halos isang taon, matapos kong umalis ng San Mateo. Kasama ko roon ang nanay ko. Si Laurice bumuntot na rin. Sa Sta. Mesa araw-araw kang makakasagap ng chismis, dahil pastime ng mga tao roon iyon. Makakasubaybay ka sa telenovela sa local TV. At, araw-araw kang babatiin ng mga nag-iinuman sa loob ng compound. Si Tito Dikong, parang panginoong maylupa sa maraming mga tao.

Marami akong mga bagay na nagawa noong nakatira ako sa Sta. Mesa. Sa tingin ko, malaking bagay na doon ako nakatira for the bulk of my junior year. Hindi siguro ako makakatapos ng COCC kung nasa San Mateo ako. At, sa palagay ko. Iyong naiambag ko sa JA malaking bagay iyong mas pagiging malaya ko sa paggamit ng oras.

Maaari kong masabing lumaki ako, kahit papano, noong nakatira ako sa Maynila. Hindi na mga exotic na lugar ang Recto at Divisoria at Quiapo sa akin. Malaking bagay din na ang lapit ko sa Ortigas noon [15mins commute, 10mins pag hinahatid ako ni Mama]. Mas regular akong nakakaattend ng church. Maaga rin ako pumasok dahil may LRT [at may COCC]. Kahit mas malayong uwian ang Maynila, hindi ako napapagod kapag umuuwi dahil madalas, ako ang gumagamit ng oras ko. Natuto akong magsaing, haha. At maging suki sa 3-in-1 na kape. Sa Sta. Mesa rin ako natuto magmaneho ng sasakyan. Kunyaring natuto.

Paminsan-minsan, nakakadalaw ako sa Sta. Mesa, pagkatapos ng church service o kaya pagkagaling kay Mama. Pero ibang entry na siguro yun.

Who were you with? Mama, Laurice, Astrid. Tito Dikong, Ate Dhen, Kuya Titus, sila Ate Kenya, Tita Dolly, Ate Rizza, at ang maraming-maraming mga tao [mostly kids] sa compound na inimbitahan sa bahay for the celebration. Although for the most part, nasa kwarto lang ako nun. Dahil nabibingi ako, at wala masyadong pakialam sa NewYear and all that jazz. Nagbabasa lang ako at nagtetext, haha. Lumabas ako ng dalawang beses.

Come to think of it, I wasn't really with them, then.

Did you kiss anyone at midnight? hindi.
Did you make any resolutions? sapat na sigurong sagutin ito ng, oo.

2008: Your Love Life -- wow.
Did you break up with anyone? hindi.
Whom did you spend Valentine's day with and where? Ang totoo. Wala akong maalala ngayon sa ginawa ko noong February 14.
-- Iyong planner ko. Nasa Caloocan. Wala tuloy reference.
Did you get anything for Valentine's day? wala naman.
Did you meet anyone special? Marami akong nakilala, noong 2008.
Kaso hindi naman classified under "love life" iyong mga nakilala ko.

Halimbawa, si Tarq. Na madalas akong kulitin. At pakainin. At minsan, sinusuway ako. Gaya kahapon. Malapit na pala siyang mag-isang taong nagbabakasyon. Halos isang buwan nalang. At. Ibang-iba na talaga iyong fur niya. At. Nakakatanga yung ngiti niya. Haha.

Mayroon ding bear na hindi ko na nalaman iyong pangalan, kasi tinapon ni Laurice. Bearista bear siya, na maraming stitches. Hindi ko nga alam kung nakwentuhan ba siya ng The Velveteen Rabbit. Huling beses ko siyang nakita, November 27, 2008. Ang tagal na pala nun. Isasama ko siya dapat sa group pic nilang lahat na fluffy creatures [Papa's term], kaso feeling stubborn si Laurice. Ayun, sinolo't tinapon. Sabi ko. Kikilalanin ko siya kaso. hindi ko na nagawa.

Did you fall in love? anong klaseng tanong 'to
Kiss of the Year? isa pa 'to
Heartbreaker of the Year? Nadurog ang puso ko noong gabi pagkatapos kong madalaw si Mama. Pagkahiga ko sa napaka-komportableng kama sa loob ng air-conditioned na kwarto. Naisip ko iyong tutulugan niya noong gabing iyon, sa nakarentang tarima, na may katabi pa siya sa bunk bed sa loob ng seldang 79 silang pinagkakasiya, mainit at malagit at. At ewan ko kung anong peste pa kayang gumagapang sa kanila roon. All because she knew she was innocent. At walang kwenta at hindi maaasahan ang justice system sa bansang ito. Kaya nga andun pa rin siya hanggang ngayon.

Pero hindi naman iyon ang dumurog sa puso ko noong gabing iyon. At least, hindi lang iyon. Ang nanay ko, nakilala pang husto ang Diyos dahil nakakulong siya roon. Araw-araw silang nagb-BS doon [according to her]. Sabi pa niya, dalawang beses na raw niyang natapos iyong Bibliya. Nabigyan siya ng pagkakataon mapagnilay-nilayan ang maraming mga bagay na hindi niya pinag-iisipan noon dahil masyado siyang abala. Kapag dinadalaw ko si Mama, alam kong siya pa rin naman iyon, pero natutuwa akong makita na ang laki ng ipinagbago niya. And I can't help but be amazed. Dahil alam ko kanino nagmula ang pagbabagong iyon.

-- ang boring naman ng love life portion. haha.

2008: Friends and Enemies
Did you meet any new friends this year? oo.
Did any of your friendships end? hindi, wala naman.
Did you dislike anyone? Naku, meron. Kaso, love does not keep a record of wrongs. Kaya hindi ko na iisa-isahin, haha.
Did you make any new enemies? hindi.
Did you resolve any fights? Parang wala naman. Iyong mga hindi pagkakaintindihan, hindi naman "away" yun.
Who were your closest friends? Panginoon. Si Pinky Bear at Tarq, maraming-marami nang alam. Haha.
Who did you grow apart from? wala akong maisip.
Do you have any regrets when it comes to your friendships? wala.

2008: Your BIRTHDAY
Did you have a cake? oo, iyong nilibre ng Fish&Co. dahil "birthday" ko raw. In advance iyon, kasi weekend.
What did you do for your birthday? Maraming mga bagay. Nagpa-PT ako ng COCs, at napa-"whaat." sa pagtakbo nila. Nakausap ko ang nanay ko sa cellphone, after almost seven months without contact. Nagpa-AT din ako. Kumain ako sa LB. Naglakad. Umupo. Sinundo iyong ate ko. Pumunta sa [Starbucks] Tomas Morato. Umuwi, natulog.

Naalala ko. Ang dami dami dami kong kasama noon. Tuesday pa yun kaya naka-fatigue pa ako, kaya marami rin akong dala. Pero nakakatawa nalang.

Teka. Yung tanong pala do for my birthday. Not do on. Edi sagot lang diyan wala. Nagdasal, nagpasalamat.

Did you have a party? Hindi naman uso ang party sa akin. Huling party ko nung 7th birthday ko pa ata. Madalas nagpapakain lang sila. Pakana ni Mama.
Did you get any presents? Oo. Natutuwa ako dahil. Marami sa mga regalo kong natanggap e hindi talaga materyal na bagay. At kung ordinaryo akong teenager kawawang-kawawa talaga ako dahil wala talaga akong natanggap noong birthday ko. Haha. 'Wala' in a sense na makakapagpaligaya sa mababaw at nalasong pag-iisip ng kabataan ngayon.

Ang natanggap ko, art stuff mula kay Laurice. At cash gift mula kay Papa. At cheese doughnut, mula sa SC.

Pero marami akong natanggap na sulat. Marami roon, ilang taon na noong huli akong nakatanggap ng sulat. Iyong nanay ko nagsulat pa sa na-salvage na papel. Nakisuyo pa sa iba para makarating iyong sulat sa akin, on time. At masarap palang magbasa ng sulat.

Nakatanggap ako ng. Tawag. Sinabi ko na kanina.
At iyong COCs, kumpleto sila noong araw na 'yon.
At kaunting mga tao lang ang makakaintindi na masayang masaya [talaga] ako noong November18.

-- birthday ko rin noong January 18. At February 18. At March 18. At April
18. At May 18. At June 18. At July 18. At August 18. At September 18. At October
18. At. December 18. At sa dami ng mga nangyari sa mga araw na 'yan, e hindi ko
na iisa-isahin. Kaya November 18 nalang.

2008: All about YOU -- hindi rin pang-vain itong year-ender.
Did you change at all this year? Sa tingin ko, hindi naman ako nagbagong, nagbago. Pero marami rin akong natutunan. At, lumawak ang pag-iisip ko. Pero hindi ako nagbago.

Did you dye your hair? hindi.

Did you get your hair cut? Tatlong beses lang ngayong taon - 1.) Noong inayusan ako para sa prom, at 2.) noong nagpagupit ako na 1mm nalang ang natira sa buhok ko. March 1 noon, nasa akin pa yung resibo. Haha. I haven't had my hair cut since. I said I'll be growing it out. Pangatlong beses noong fair, may gumupit ng buhok ko. May uneven part tuloy sa gilid pero okay lang. Mukha akong cute. Haha.

Did you change your style? anong style. wala akong style.
Hindi siguro ako nagbago ng "style", jologs pa rin ako haha.

Were you in school? oo at handa na akong grumadweyt. Gusto ko pang dagdagan 'to kaso saka na.

Did you get good grades? oo. Naka-1.25 ulit ako sa card after many many years [hindi counted ang grades sa ComSci at kay Sir Imbang, haha]. Masaya ako sa grades ko, kahit iyong halos tres kong grade sa PA. Masipag ako, ngayong Grade 10.

Bakit ngayon lang. Kasi. Naghahabol ako ng honors. HAHA. Charing.

Did you have a job? Marami akong trabaho. Nagtatrabaho ako sa ama ko, tagagawa ng powerpoint, poster layout and designs, at marami pang chever.

Nagtatrabaho ako bilang kalihim ng Kamag-Aral. Tagahanap ng raket. Noong summer naglinis kami ng DEL Lib para may pera ang KA kahit papano. Nagtatrabaho ako bilang Cadet Officer. Masyadong maraming ginagawa sa Corps, ayoko na isa-isahin.

I tried to get myself involved in ministry. Pero ilang beses lang ba akong naka-attend ng practice at nakapagtrabaho talaga. Parang isang beses nga lang akong nakapag-produce noong 08. But despite all that. Nakasama pa ako sa inclusion ceremony. Ang hirap makapunta noon dahil nakasabay sa CAT iyong band practice. Dati kasi after lunch, so after class pumupunta akong Ortigas. Kaso umaga na sila nagsisimula. E minsan walang CAT pero may KA meeting. Ipinagdadasal ko nalang na sa darating na taon, mas makapag-ambag pa ako sa grupong ito. Hindi naman ako achievement-oriented, pero gusto ko ring machannel iyong energies ko rito.

Did you drive? Oo, noong summer.
Did you own a car? hindi.
Did anyone close to you gave birth? wala akong naiisip.

Did you move at all? Tanong ba sa akin 'yan. E napakadakilang NPA ko noong 2008. Pagkatapos kong tumira ng Sta. Mesa, lumipat kami ng Bago Bantay, para sa Quezon City. At hindi ko na type yung atmosphere sa Sta. Mesa. Early summer, napadpad pa kaming Las Piñas, pero maikling panahon lang iyon. Nag-bike ako rito ng maraming beses, feeling marunong. Pagkatapos noon, nag-SEP. Ang uwi namin summer camp sa Banawe, kaya natira na ako kay Papa. Banawe-San Mateo-Banawe-San Mateo. At kung saan saan lang talaga ako natutulog, depende kung nasaan iyong gamit na kailangan ko kinabukasan.

Did you go on any vacations? wala akong bakasyon.
Did you leave the country at all? parang sagot sa taas lang 'yan.
Would you change anything about yourself now? masyado akong nagssatisfy ng id. at least ngayong mga araw na ito.

Your Song for 2008? hindi ko maisip.

2008: Wrap Up.
Is 2008 a good year? yes. saka na dagdag dito.
Did 2008 bring any new insights? yes.
What are your plans for next year? natatawa akong sabihin ito pero. plano kong mag-kolehiyo. (: at bumalik sa UPIS. para ipagpatuloy iyong iiwanan ko roon. saka ko na sasabihin dito iyong plano ko, kapag may pundasyon na.
Do you think 2009 will top 2008? iniisip ko, e dapat patuloy tayong bumubuti, hindi ba. edi dapat lang.
If you could relive any moment which would you choose? iniisip ko kung ilalagay ko ba rito.
Charing. Wala yan, wala kasi akong maisip na sagot.
New Year's Resolution? oo nga no. gagawa uli ako ng resolutions.

------
Ayan tapos na.

One Flight Down -Norah Jones

marami akong sasabihin dahil feeling madaldal ako

2008-12-29T12:51:00.000+08:00

Pero saka na.

(:

Ngayon lang.

2008-12-10T03:19:00.005+08:00

Uli ako nakatulog ng 21.30 at nagising nang quarter to three. Maraming beses, kapag nakabangon ako ng ganitong oras, ang ibig sabihin hindi pa ako natutulog.

Yesterday was the day. Nag-UMpISa na.

Ang galing galing ng ONAYN. :D
Ang galing galing ng FD.

------
Long day later. Sa school na ako matutulog.

More pictures here.

Dahil Kailangang Maaga Bukas At Naisip Kong Masarap Matulog

2008-12-09T00:10:00.002+08:00

Matutulog na ako ngayon.

Zz.

------
It Ain't Over Til It's Over - Lenny Kravitz

Lunches

2008-11-11T15:15:00.004+08:00

Pagdating ni Laurice, Tita Annie, at Papa from Tacloban [tumuloy din silang Leyte, after all], tinawagan ako ni ama at sinabing pumunta raw akong Tomas Morato, nang mananghalian kami sa Heaven and Eggs.

Habang kumakain kami. Si Papa ay nagkkwento ng kanyang mga gawain noong siya ay. Bata, sabi niya. Na naglalaro at nagbabasa siya ng banyo. Na pinagr-racing niya ang water droplets sa pinto ng banyo. Na niyakap niya ang poste ng Meralco para hindi siya ihatid ng yaya niya sa preschool at umuwi na sila ng bahay.

Iniisip ko, ang ganda na nakkwento niya iyon sa amin. Sinabi ko sa kanyang isulat niya lahat ng iyon. Sabi niya, kami nalang daw.

Sabagay. Dissertation nga niya hindi pa niya matapos.

------

Napansin ni Laurice na ang katabi naming mesa ay naroon si Chynna Ortaleza. At dalawang mesa across, andun si Regine Velasquez at Ogie Alcasid. At sa katabing restaurant ng Heaven and Eggs, nakiki-osyoso rin ang mga tao. Kaming tatlong grupo lang ang kumakain noon.

Na wala lang. Naalala ko nung nasa Trinoma kami ni Jandol at Anjo, may photo op with a basketball person sa tapat ng isang sports shop. E natawa lang kami, kasi hindi namin siya kilala. Yung mga nakasabay naming mananghalian, hindi ko makikilalang artista pala kung hindi pa sinabi sa akin.

------

Kinabukasan. Ako ay nagbayad ng tuition sa PNB, at pumuntang FC pagkatapos. Papunta kami ni Papa sa Bahay ng Alumni for lunch sa ChoKiss. Dapat ay sa ROC kami kakain, kaso sarado raw, sabi ni Tita Annie [nauna na siya sa amin]. At habang nanananghalian kami, may tunog yero sa labas. At tumatakbo ang mga tao. At pinapasok ang mga ChoKiss diners na sa labas kumakain [yung mga nagyoyosi, haha] sa loob.

Nagkaroon daw ng shooting [barilan, hindi artista] sa Veteran's Bank. Tatlong namatay, dalawang guard at isang teller. Iyong tunog yero pala e pagtama sa armored car.

Pinuntahan namin iyong crime scene dahil feeling CSI/usyoso kami. Actually nauna lang si Papa. Tapos sinama si Tita Annie, kasi kailangan daw ng doctor para i-determine kung patay na. E nagbackout bigla [nandiri, haha]. Ako naiwan sa ChoKiss nagbantay ng gamit |: . Pagbalik nila, ako naman ang pumunta [hoho].

Ang masasabi ko lang. Ilang tao na ang naka-contaminate nung lugar. Walang cordons, walang bantay. Pwede nga akong makapulot ng slugs ng baril kung gusto ko. At ang dami naming nakuhang shots dahil kayang-kaya makalapit. At. Ang bata nung lalaking nakahilata na may pool of blood sa aspalto.

Nung papunta raw si Tita Annie sa ROC, nakita niya pa yung dalawang guard doon na nagdadadaldalan. E malay lang niya na nakita niya sila sa last few minutes nila. Naalala ko. Parang. Last Days.

Mukhang pulitiko kasi Exped daw yung escape car [may nabuo kaming teorya na may may kinalaman na sarado ang ROC, since frat-owned yun. pero kalokohan lang yun] Malapit na naman kasi ang eleksyon. At Pasko. At financial crisis. At whatever. Kung magkano man yung nakuha nila sa sakong yun, hindi naman sapat yun para bumawi ng buhay ng tatlong tao. Ni kahit isa.

[edit - 121108/2237]Nabasa ko sa ilang articles na Adventure pala yung ginamit nila pantakas, at lumipat ata sa isang Revo. Mukhang chismis ang nasagap ko. Oh well. Ususera. Haha.[/edit]

Siguro pagbangon nung tatlong yun nung umaga naisip nilang, just another boring day at the bank. Tapos ganun.

Siguro lang naman yun.

PS. Noong papunta pala kami ng ChoKiss, nadaanan namin yung lugar ng assasination ni Popoy Lagman. Sa kabilang end ng Alumni may pinatay na rin.

Lagot ang UP sa security.

------
Nilalagnat daw ako. Kaya online ako at naghahanap ng lima pang articles para sa research paper.

nang.

2008-10-29T23:29:00.002+08:00

May mga gabing gusto ko lang dumaldal. Parang sasabog ang ulo ko sa dami ng mga salitang gustong makalabas ngunit ang bibig ko ay hindi mapagbigay. Naalala ko bigla iyong "The Consequence of Sounds" ni Regina Spektor.

Daldal-daldal-daldal.

Gaya halimbawa ng nakakatawa dahil tatlong taong nakaraan, halos araw-araw akong nagsusulat dito. Ngayon halos isa nalang bawat buwan ang post na [medyo] may katinuan. Ang huling sabi ko'y nawawala ang telepono ko, ngayon ay may telepono na uli akong bagong-bago.

At ng pumunta kami sa Baguio upang magtrabaho. Nakakatawa dahil. Tig-iisang laptop kaming bitbit doon at hindi naman kami naghanap ng bakasyon. Doon kasi naganap ang FGD ng PhilHealth na raket ni Tita Annie at Papa ngayon. At kami ng ate ko, sinangkot dahil wala kaming pasok. Kagagaling lang nila ng Cebu. At may Davao sa susunod na linggo. At Subic. At Leyte na tinanggihan na ng ama ko. At pinagaayos kami ng mga diagram lalala. At nagbabasa at natutulog at naglalakad at kumakain at nagttype at nageedit ng larawan at nagbabasa at kumakain uli. Pero ok lang dahil kahit papano. Nakakapaglakad ako, kami ng mahabang mahabang mhaba. At marunong na akong pumunta sa UP Baguio [at sa marami pang ibang lugar] mula sa hotel. Haha, UP Baguio. Sabi ko sa ama ko, inoocular ko na iyong mapapasukan kong campus. At binatukan niya ako, na nakakatawa dahil. Hindi naman ako binabatukan nun. At siyam na beses na naging green agad yung ilaw pagpasok ko ng keycard. At masaya na ako nun bilang keybearer sa kwarto namin ng ate ko at ni Pinky Bear at ni Tarq. Tourist spot na rin ang SM Baguio. At may balak akong manuod ng sunset doon kaso hindi ko na naabutan.

------

Bukas [maya-maya] may meeting kina Maki tungkol sa CAT. Pero gising pa ako ngayon dahil nag-DL ako ng papers na pinapasa ng mga estudyante ng ama ko sa GS197. At magbabasa pa ako ng solicitation letter. At mageedit pa.

At hindi ako naiimpress sa mga taong pinagsusulat lahat ng kailangan nilang gawin sabay sasabihing, pagod na ako.

Naeewan. Hindi kasi ako natatawa, naeewan. Ako dahil parang buong second quarter puro ako pagod na ako at alam ng iba. Ng iba lang. Kung ano ang ibig sabihin kapag sinabi kong nakakapagod na. At iniisip ko.

Second quarter palang, second quarter na.

Naisip ko. Panahon na para makipag-usap kay Chi. Ang galing lang na perio week pa kami nag-usap. Nakakatuwa dahil sinabi ko sa kanyang, aayusin namin kapag sembreak. At nasasabik akong mag-host ng ACLE. At natutuwa akong may kinasasabikan ako. Kahit ganito. Things to look forward to.

Ah, fair.

------

Ang dami kong pinagsasasabi ngayon. Na siya naman talagang pakay ko.

ilang araw na ilang araw pa.

2008-10-29T23:04:00.002+08:00

Tatlong taon na ang blog ko - 03October2005.
Hindi ko alam paano masusukat ang tatlong taon.

At mabilis lang ang tatlong taon.
------

Pambobo naman lahat ng nilalagay ko rito. Maraming beses, gusto kong magsulat pero malayo ako sa computer. At tamad na ako kapag nasa harap na ng screen. Lalo sa Blogger. Nakakaantok magsulat dito.

Marami akong gustong masabi, pero nalilimutan ko at nakakaligtaan ko nang masabi at nalilimutan ko at hindi ko na nasasabi at nalilimutan ko.

Sana. Nagiging makabuluhan pa rin ito.

Participation

2008-09-28T23:20:00.003+08:00

Isang linggo na mula noong natapos kong mabasa ang "The Perks of Being a Wallflower" [Stephen Chbosky]. Pero. Hindi pa rin ako tapos.

Naisip ko, isang linggo nang nasa utak ko ang laman ng librong yun.

At paulit ulit ulit ulit kong naiisip si Charlie.

At. Nawawala ang telepono ko.

ang lakas ng ulan

2008-09-16T00:47:00.002+08:00

Come up to meet you
Tell you I'm sorry
You don't know how lovely you are

Tell me your secrets
And ask me your questions
Oh let's go back to the start

Running in cirlces
Coming up tails
Heads on the science apart

Nobody said it was easy
It's such a shame for us to part
Nobody said it was easy
No one ever said it would be this hard
Oh take me back to the start

I was just guessing
At numbers and figures
Pulling the puzzles apart

Questions of science
Science and progress
Do not speak as loud as my heart

But tell me you love me
Come back and haunt me
Oh and I rush to the start

Running in circles
Chasing our tails
Coming back as we are

Nobody said it was easy
Oh it's such a shame for us to part
Nobody said it was easy
No one ever said it would be so hard
I'm goint back to the start

- Coldplay, The Scientist
------
Hindi ko habit maglagay ng lyrics ng kanta sa blog.
Pero. Alam mo bang. Walong beses kong narinig ang kantang ito ngayong gabi.

At. Alam mo bang.
Marami pa akong gustong kantahin.

ngayon

2008-09-15T21:13:00.001+08:00

Napapagod akong.

Magsalita.

[edit-21.41]Pero. Gusto ko sanang sabihin na.
Ang ganda ng araw ngayon. Maganda talaga.[/edit]

Sepia film everywhere everywhere everywhere

2008-07-22T22:50:00.002+08:00

Everything was yellow and golden and bright.
And nice.

The clouds looked like mountains.
And mountains in the sky are amusing.
And nice.

Then one part of the sky is grey. And pink. And golden. And yellow and red and.

------

Napanood ko na sana ang pagsikat ng araw kaninang umaga.
Kaso habang nasa Quezon Avenue ako e hinarangan ng mga gusali iyong view.
Lalo na yung Pegasus. Ang laking harang nun. Kasi lagpas doon wala na talaga.

Ang laki ng langit kapag walang matataas na gusali.
Naalala ko noong nasa Caloocan ako, habang nasa bus. Ang lawak ng langit.
Tapos posible pa rin pala na malawak ang langit. Na ang daming nakikita na ang sarap humiga kahit nasa gitna ng daan. Kaso nasa loob ako ng bus.

------

Napansin ko. Lagi na akong pagod.
Pero hindi ako restless.
Ayokong. maging restless.

------
And I Love Her - The Beatles

2008-07-14T22:53:00.002+08:00

Gusto kong magsulat ulit. Pero hindi na ako marunong.
Gaya ng gusto kong gumuhit ulit. Pero hindi na ako marunong.

Marunong pa akong mag-isip.
At kumausap.

Masakit ang ulo ko dahil marami akong iniisip.
At gusto kong maging salita iyong mga iniisip ko.
Pero hindi na ako marunong.

Tungkol sa Bago

2008-06-30T19:26:00.003+08:00

Matagal ko nang ginawa ito, kaso ngayon ko lang nalagay.

May gabi kasing, hindi ko alam. Feel ko lang poetic ako nun.
Feel lang.

Ito nga pala iyong buo.

Tonight I can write the saddest lines

Tonight I can write the saddest lines.

Write, for example,'The night is shattered
and the blue stars shiver in the distance.'

The night wind revolves in the sky and sings.

Tonight I can write the saddest lines.
I loved her, and sometimes she loved me too.

Through nights like this one I held her in my arms
I kissed her again and again under the endless sky.

She loved me sometimes, and I loved her too.
How could one not have loved her great still eyes.

Tonight I can write the saddest lines.
To think that I do not have her. To feel that I have lost her.

To hear the immense night, still more immense without her.
And the verse falls to the soul like dew to the pasture.

What does it matter that my love could not keep her.
The night is shattered and she is not with me.

This is all. In the distance someone is singing. In the distance.
My soul is not satisfied that it has lost her.

My sight searches for her as though to go to her.
My heart looks for her, and she is not with me.

The same night whitening the same trees.
We, of that time, are no longer the same.

I no longer love her, that's certain, but how I loved her.
My voice tried to find the wind to touch her hearing.

Another's. She will be another's. Like my kisses before.
Her voide. Her bright body. Her inifinite eyes.

I no longer love her, that's certain, but maybe I love her.
Love is so short, forgetting is so long.

Because through nights like this one I held her in my arms
my sould is not satisfied that it has lost her.

Though this be the last pain that she makes me suffer
and these the last verses that I write for her.

Pablo Neruda

translation by WS Merwin

related link: Kabataan

Walang Sugat.

2008-06-30T18:56:00.002+08:00

Wala talaga.

Maraming beses hindi ko alam bakit pinapatay ko ang sarili ko. Tulad ngayon, haha.

Mga kagrupo ko lang sa Pinoy nakakaintindi nito.

Mahal kong Phil

2008-06-24T17:41:00.003+08:00

Dear mahal kong Phil,

Pasensya na kanina.

Nagmamahal,
Gegang

------
Dahil 15 mins advanced ang relo ko, nagpapanic ako sa loob ng sasakyan at tinakbo ko na iyong mula Balara hanggang school.

Dumating ako sa UPIS ng 15 mins bago mag-time para sa flag ceremony. At agad akong nag-sapatos dahil nasa Corps Office pa nga pala 'yun, at naka-tsinelas pa akong pagpasok. At naghahanap sana ako ng makakatulong sa akin magsuot ng upper fatigue.

At, inisa-isa ko ang rooms. "Wala bang Corps dito?" At late na ang buong UPIS mag-flag.

Buti isa-isa silang dumating five minutes before. Hindi kami kumpleto, pero.

Naka-fall-in na kami nang binulong sakin ni Jandelle na mali iyong pwesto ng GSP sa flag. Na mali nga kaya nag-fall-out ako at sinabi sa kanila na mali. At parang andun sila sa pagitan ng naiintindihan nila ako at hindi. Kasi hindi naman naayos. Kaya hindi ko alam anong nangyari.

Parang sine.

Si Walter, bumwelta na ng "Sabay-sabay nating awitin ang Lupang Hinirang". Si Mang Lawrence nagsimula nang tumugtog.

Hindi pa nakakapasok ang flag. (: Si Maki, nagpa-pugay na. Kaya ayun, naka-pugay kami kay Phil na hindi pa maayos na nar-raise.

Kaya pinaulit. At yun, sabi na nga ba sabog yung entrance pero hinayaan nalang. At least nakapasok na.

------

Sorry natatawa talaga ako. (: Na naaawa rin.
Kaya magsasagawa kami ng orientation. Sa pagrraise.
Haha.

------

Today is ID picture-taking day. Muntik ko nang luhuran iyong manong, kaso dahil law-abiding citizen ako hinayaan ko nalang.

Sige na senior na naman ako e.
Sige na centennial naman e.
Sige na please.
May memo.
Hindi ko nakuha. [Sabay tawa]

Tsaka medyo masakit magsalita [at lalo magmakaawa] kasi may singaw ako. Mukhang tabingi tuloy iyong ngiti ko.

------

Maganda ang nadudulot ng limang oras na tulog. At tsokolateng 72% cocoa. At seatmate na nagpapakopya ng homework sa Health.

Masaya ako ngayon.

May goal ako sa Health. Sabi ko makaka-uno ako kahit isang quarter lang. Haha. Balak ko pa nga Physics kaso kalokohan lang naman yon.

Kaya Health nalang.

may 10 pa huling post ko dito.

2008-06-19T20:07:00.000+08:00

Verses from Early Childhood

2008-05-10T04:45:00.001+08:00

I. Harana

Dungawin mo hirang
Ang nananambihitan
Kahit sulyap mo man lamang
Iyong idampulay
Dahil sa ikaw lamang
Ang siyang minamahal
Ang puso ko'y dahil sayo'y
Nabubuhay

Ito ang ultimate pampatulog namin noon. Kapag hindi pa makatulog naaalala ko bubuhatin pa kami tapos iduduyan sa braso tapos kakantahan ng old-fashioned harana song na ito ni Papa. Ibig sabihin magaan pa kami nun.

Nagkasundo kami ni Ate Nikki matagal na na kapag magkahiwalay kami, magkakantahan kami ng Dungawin tapos magkakakilala na kami.

Tapos ngayon nagkasundo pa kami na magrerecite din kami ng Solo Tú. Dahil namemorize ko na.

II. Get Down - BSB
Dahil tatlong araw ko na itong LSS.

Get down, get down, and move it all around
Get down, get down, and move it
all around
...
Baby you're so fine I wanna make you mine
Your
lipstick tastes so sweet
You're the one for me
You're my ecstasy
You're the one I neeeeed...

Naaalala ko pa iyong unang pagkakataong marinig ko ang kantang ito. 1998, wala pa akong Kinder. Naka-Indian sit ako sa wooden floor sa Pugad Lawin, kakatapos ko lang tumawag sa beeper ni Papa na nagpapaalam na pupunta kami sa condo unit sa Congressional Ave. [na opisina lang ni Mama noon na ginawa na rin naming tirahan later on]. Ayun, at bago kami lumabas ng bahay pinapalabas sa isang variety show iyong "Shalalalala [palakpak] shalala in the morning oohhohhh shalalala [palakpak] shalala in the sunshine" at iyong "It's Raining Men" at ito ngang get down get down and move it all around. Naaalala ko pa yung steps ng backup dancers paikot-ikot-ikot lang sila tapos iniisip ko kung nahihilo ba sila. Yun.

Dahil paulit-ulit ko na tong kinakanta. May kinwento sakin si Ate Nikki na noong grade one daw siya, pinerform nila Jes ito sa klase. Katabi daw niya si Sir G noon, tapos binulong sa kanya ni Sir G, " 'Your lipstick tastes so sweet' ? Ibig sabihin ---" Tapos pareho daw silang nag-"yuuuuck!" Haha.

III. Solo Tú - Juan Perez Creus

Ni el mar, ni el mar siquiera
Ni el cielo, ni aún el cielo
Ni la tierra tampoco
Ni la tierra, ni el mar, ni el cielo...Nada.
Nada te es comparable.
Amiga mia.
Nada como tú. Nada.
Como tus claros ojos sin preguntas
Solo tú, siempre tú. Tan lejos hoy
Que te busco
Sin encontrarte nunca.
La vida, amiga mia.
Se llama solamente con tú nombre.

Ang tulang ito, nakadisplay dati sa pader katabi ng giant bookcase. Araw-araw ko 'tong binabasa pero hindi ko nakakabisado. Tumatayo pa ako sa black leather armchair para mabasa yung nakasulat kahit hindi ko naman masyado naiintindihan noon. Si Ate Nikki nakabisado na 'to noon pa, ginamit niyang pang-audition sa Teatro Munti. Ako nag-recite din ng tula noon. Kaso iba.

Recently nakita ko iyong kopya nito tapos pinilit ko nang makabisado. Mas madali na ngayon kasi naiintindihan ko na bawat isang letra (: At. Napaka andrama naman ng makatang ito.

Como tus claros ojos sin preguntas.
(:

IV. The Owl and the Pussycat - Edward Lear

The Owl and the Pussycat went to the sea
In a beautiful pea-green boat
They took some honey
And plenty of money
Wrapped up in a five-pound note

The Owl looked up to the stars above
And sang in his small guitar:
"Oh lovely Pussy, oh Pussy my love
What a beautiful Pussy you are
You are, you are
What a beautiful Pussy you are"

Pussy said to the Owl:
"You elegant fowl! How charmingly sweet you sing.
Oh, let us get married! Too long we have tarried!
But what shall we do for a ring?"

So they sailed away
For a year and a day
To the land where the Bong tree grows
And there in the woods
A Piggy-wig stood
WIth a ring at the end of his nose
His nose, his nose
WIth the ring at the end of his nose.

"Dear Pig, are you willing to sell for one schilling your ring?"
Said the Piggy, "I will!"
So they took it away, and were married next day
By the Turkey who lives by the hill.

They dined on mince
And slices of quince
Which they ate with a runcible spoon
And hand in hand, by the edge of the sand
They danced by the light of the moon
The moon, the moon
They danced by the light of the moon.

Ito ang binigkas ko para makapasok sa Teatro Munti. Hanggang ngayon kabisado ko pa rin iyong ginawa kong mga punto punto at mga actions na tinuro ni Mama. Nakuha ko ito sa libro ng pinsan ko. Naalala ko sabi ni Ate Nikki para makabisado ko raw nang mas mabilis kabisaduhin ko lang iyong mga ending words kasi rhyming. Masyadong helpful iyong tip na yun hanggang ngayon ginagamit ko pa rin.

Kaya ayan yung sagot sa pinagtataka niyo.

Nung auditions para sa Teatro Munti, hindi ako kinakabahan pero naiintimidate ako kay Samantha Oledan, iyong classmate ko na sobrang todo ang garbo ng costume e sumayaw kasi siya. Ayun.

Kaso okay lang. E pumasa rin naman ako.

Siguro sa susunod magsusulat ako tungkol sa Teatro Munti adventures.

Tama.

haha.

2008-05-05T13:22:00.002+08:00

WHAT MAJOR IS RIGHT FOR YOU?
You scored as Education/Counseling

You should strongly consider majoring in Education, such as early childhood education, middle childhood education, secondary education, or related majors (e.g., Vocational Education, Special Education, P.E./Physical Education).

It is possible that the best major for you is your 2nd, 3rd, or even 5th listed category, so be sure to consider ALL majors in your OTHER high scoring categories (below). You may score high in a category you didn't think you would--it is possible that a great major for you is something you once dismissed as not for you. The right major for you will be something 1) you love and enjoy and 2) are really great at it. Consider adding a minor or double majoring to make yourself standout and to combine your interests. Psychology is a great minor for education majors. Please post your results in your myspace/blog/journal.

Education/Counseling 100%
Psychology/Sociology 94%
English/Journalism/Comm 94%
Religion/Theology 81%
French/Spanish/Other Language 75%
HR/Business Management 69%
Visual and Performing Arts 69%
PoliticalScience/Philosophy 69%
History/Anthropology/Liberal Arts 63%
Biology/Chemistry/Geology 44%
Accounting/Finance/Marketing 38%
Nursing/Athletic Training/Health 25%
Physics/Engineering/Computer 19%
Mathematics/Statistics 6%

------

Iniisip ko paano ako nagkaroon ng 100% sa Education. Lalo naman Counseling. Bakit nila pinagsama yun.

Pati yung Visual at Performing Arts pinagsama nila.

Nakakatuwang may nasingit na Theology at HR. Parang sumulpot na hindi.

At yung Math, hindi na ako nagtataka.

Practice Lines With Me

2008-04-22T15:43:00.003+08:00

April showers. Pang-apat ko na itong ngayong hapon. At, parang nahuhuli sila dahil. Dapat first two weeks ng April pa ito dumating. E iyong pangatlo kahapon. Iyong naunang dalawa noong nakaraang linggo dumating.

Ang sarap matulog kapag umuulan. Kaso kagigising ko lang.

------
Naisip ko ilegal pala iyong mga 'video on board' na bus. Kasi nasa copyright nga pala ng film na bawal i-view iyon sa public.

At maraming mga ilegal na bagay na 'legal' na. Gaya ng widely-popular book piracy sa Cambodia. Tapos iyong red-light district sa Thailand.

Tapos maraming bagay na ilegal sa atin na legal naman sa ibang mga lugar. Gaya ng marijuana sa Amsterdam. Naalala ko tuloy yung Eurotrip.

Tapos maiisip mo napakamakamundo naman ng lahat ng yon. Kasi nagkakatalo-talo pa kung ano iyong dapat at ano iyong hindi dapat.
------
Maraming beses, naiisip ko hindi ko nabibigyang hustisya iyong mga iniisip ko dahil nagiging supot iyong dating kapag translated into words. Malinaw kasi iyong pagkaproseso sa utak ko pero kapag kailangan ko siyang ipaliwanag sa iba, lagi akong nauubusan ng mga salita. Sa tingin ko hindi naman dahil sa limited vocabulary iyon. Pero kasi iyong mga magagandang bagay hindi mo talaga macocontain sa mga salita.

Haha ibig sabihin niyan ang puno't dulo ng lahat ng iniisip ko e napupuno ng kagandahan.

Manghang-mangha talaga ako sa mga manunulat dahil nagagawa nilang isalin sa mga salita iyong mga naiisip nila. Parang napakagaling ng command nila sa wika. At, lalo iyong mga makata.

Hindi sa pagkamangha sa papaano nila nagawang makaisip ng mga ganoong ideya, pero sa papaano nilang naiisip iyong pamamaraan ng pagsalin sa mga salita ng mga naiisip nila. Kasi malinaw, precise. At nagagamit nila iyong mga letra para maiparating iyong gusto nilang masabi. At ang mahalaga, naiintindihan sila ng mambabasa. Na they have driven their point across. Kahit papano nacacapture nila iyong ganda ng isang bahay. Hindi buo pero at least kahit papano.

Ganon, o para rin silang ako na pinag-iisipan pa paano magsalita para maintindihan. Na iyong mga lumalabas sa bibig ko fall short on saying what is on my mind. Kung ganoon, ang galing naman nila. Kasi iyong ganda ng pagkasulat nila kung falling short pa iyon sa naiisip nila e ang ganda naman ng naiisip nila.
------
Because when you try to identify a thing with this certain word, you know that it is more than just that. And it's pointless going around trying to make people understand what it is, because unless they themselves actually experience it, they wouldn't understand fully what it really is. And they wouldn't really value it the way you do. Because what they have is different from what you have, but they think they're just the same.
It's no use looking for words that would fit, because there isn't really a word for it.
-------
Naka-skort ako ngayon. Mukha akong bading.

Summer Skies.

2008-04-20T03:18:00.007+08:00

Since Multiply is such a drag and I really want to get these pictures online already.

Twilight was shot 08 April, the sunset the day after. I'm not so sure though if that is the sunset I was shooting, para kasing sunog. The dark cloud looked like smoke.

San Mateo, Rizal.

------

28 March 2008 - CAT Graduation Day

And this, you call it 'faking sunset'. It was actually still very bright then. Nakakasilaw pa nga 'yung araw.

But then you have ISO 80. F8.8. And 1/2000 for shutter speed. Haha.

The tree makes it look like it was shot from a beach. But then there are electric lines.

------

I'm Yours - Jason Mraz

Sa Pagluluto

2008-04-20T02:27:00.004+08:00

Nakakapagluto rin ako ngayong bakasyon, bukod sa nakakapanood ng maraming pelikula.

Nakapagluto ako ng pesto pasta na walang kwenta ang lasa kung hindi mo lalagyan ng keso. Saan ka ba naman nakarinig ng pesto na may keso. Pero dun nga lang talaga sumarap.

Nagluto kami kanina ng ate ko ng ampalaya at binansagan itong Gourmet Ampalaya Italiano. Una dahil parang Italian flag iyong kulay nung pagkain. Tapos amoy pizza dahil ang daming basil. At Italyano kasi iyong keso na maalat. Kaso made in Spain pala iyong alak na nilagay namin.

Yun.

[edit - 210408, 15.57] Napakaliit na bagay lang ang pagluluto. Pero kasi. Ang tagal ko nang hindi ginagawa 'to. Kahit nga kumain ng pagkaing lutong-bahay. Araw-araw sa labas kami kumakain. Wala naman kasing nagluluto sa bahay. Na sobrang nasasayangan ako. Hindi naman kasi kami sa carinderia lang kumakain. Maganda na nagkakaisa kami sa pamilya na huwag [o umiwas] kumain sa fastfood. Kaso nakakaloko lang dahil kapag kumakain kami pinakamababa na iyong katumbas ng allowance ko para sa dalawang linggo iyong binabayad namin. Nagpapasalamat ako na nakakakain kami nang maayos at sa magandang lugar at nabubusog kami, pero madalas naiisip ko, kahit takeout sa turo-turo kakain naman ako. Maganda rin naman kumain sa labas paminsan-minsan, pero on a daily basis? Lalo kapag - haaay nako - sa mall pa kumakain.*

Masarap magluto ang tatay ko pero wala na siyang panahon magluto. Masarap magluto ang nanay ko pero wala akong panahon makain iyong niluluto niya. Wala akong ganang kumain, lagi akong tinatamad kumain. Pero ginaganahan ako kung niluto sa bahay.

Napaka-corny naman ng sinabi ko.

*Sinusubukan kong hindi dumayo hangga't maaari sa mga mall. Naeeewan lang kasi ako dahil madalas, nakakabobo lang talaga pumasok sa mga ganon. Tapos ngayon kasi ang ideya ng marami ng 'paglabas' e pupunta sa mall e ano lang naman talaga ginagawa mo dun. Tumatambay ka lang kung hindi namimili, kung namimili luho lang iyong binibili at hindi mo naman talaga kailangan. Hindi naman naga-apply iyon sa lahat - pero aminin niyo marami naman talaga e na-corrupt na ang pag-iisip dahil sa mga mall. Tapos nakakaloko pa iyong sulputan sila [mall] nang sulputan kung saan-saan na lang, at nagpapalakihan pa. Halos araw-araw kong nadadaanan ang Trinoma, at palagi, kapag napapadaan ako doon, hindi ko maiwasang isipin na ang Trinoma ay so unnecessarily vast but incredibly useless. Not really useless, pero sa laki niyang iyon, siguro naman dapat maging napaka-useful niya since ang dami niyang espasyong nasasakupan. Pero wala e, parang nagiging mindless lang iyong mga tao. Tapos iyong kapitbahay niyang SM hindi naman nagpapatalo nagpapalaki rin. Tss.
[/edit]
------
Kailangan ko nang ayusin uli ang body clock ko. Hindi kasi pwedeng alas-kwatro ako natutulog at alas-dose y media nagigising. Ang dami kasing pupuntahan ngayong linggo.

------
Drain You - Nirvana

tumutubo na ang buhok ko

2008-04-17T04:35:00.003+08:00

Isa ako sa kaunting mga kalbo na napakarami maglagay ng shampoo.

Kung hindi ako nag-iisa.

pinaglulustayan ng oras.

2008-04-17T03:36:00.005+08:00

Sa tagal nang hindi ko pagsusulat dito, sinulat ko lahat ng gusto kong isulat para sa buwan ng Marso. Nasa akin pa rin iyong piraso ng papel na 'yun. Pero hindi ko pa rin nalalagay. Kasi lagi kong nalilimutan.

At. Abril na. At wala naman akong balak talagang mag-online kung 'di lang dahil sabi ko kay Lou dito ako i-contact. Dahil wala pa rin akong phone. Kaso parang wala akong natatanggap.
-------

Kakatapos ko lang manuod ng Final Fantasy: The Spirits Within. Hindi ko alam bakit may ganoon sa DVD collection ng tatay ko, pero meron. Hindi ko lang maintindihan e kung bakit Gaia ang pangalan ng spirito ng mundo. E di ba god[dess?] yun. Yung concept ng Earth as a life form, naalala ko kay Ma'am Bojo ko napick-up 'yun. Insightful, pero yun lang.

Nanuod din ako ng Babel, many nights ago. Yeah, finally. Si Claire kasi pinapanood sa akin 'yun, maganda raw kasi. Lagi niya pang nirereiterate yung gory chicken scene [na nalalabuan ako - that makes the film good?]. E nung napanood ko, tss. Mostly chaos theory lang iyong buong film, pero pagkatapos ng lahat, iisipin mo, ngayon, anong gusto niyang iparating. Maganda lang siya kasi interesting iyong concept, tapos maraming kwentong dinedevelop.

Pero walang impact. Haha. May maganda akong movie review, nasa utak ko. Kaso dahil wala naman akong kwentang magsulat, hindi ko masalin sa mga salita nang maayos. Kaya ayun.

Napanood ko rin iyong The Sleeping Dictionary. Na hindi ko naappreciate iyong kwento kasi ang gasgas lang. At napaka-twisted nung values na tinuturo dun. Na nagmumukha tuloy foolish people lang yung mga tao. In love, pero foolishly in love. Maganda lang iyong setting kasi tungkol sa western imperialism in Asia.
Marami rin akong napanood at hindi natapos kasi inantok na ako.

At. Yan kaya marami akong napapanood na pelikula e dahil araw-araw [gabi-gabi?] nahihirapan akong matulog ngayong bakasyon. Hindi talaga ako makatulog.

Pero kailangan kong matulog, kaya nakakabobo lang.

2008-04-15T22:08:00.003+08:00

Clearance day number one.

JA. -- Hindi pa rin kami relieved of duty dahil buong 09 e nag-clear pa kami. At, tumambay tuloy kaming lahat sa library habang nagdidikit ng mga sticker na nagsasabing, "CLEARED: Oh!Nine". Tinanong ko si RJ bakit may exclamation point, pero hindi ko maalala yung sagot niya. Ang naaalala ko lang yung sagot niya, hindi sinasagot yung tanong ko.

By the end of the day, nakakolekta kami ng higit-kumulang 600 piso.

Dun pala sa sticker, pinipirmahan din ng JA yun. Dapat sakin sila nagpapirma kasi pag sa ibang JA, walang flower. E may bulaklak iyong pirma ko. Minsan may star pa.

Labo.

At sa Biyernes na iyong huling JA meeting namin. Dahil iu-lunch date kami ni Mam Ramirez. Haha.

Lunch. -- Naglunch kami nila Anjo at Maki sa Petron. At may fortune cookies kami. Na ang ewan lang nung nakalagay kasi puro cliché lang. Tapos nabasa ko iyong joke ni Paeng tungkol sa Eternal Flame [na kinanta ko sa videoke pagkatapos]

Corps. -- Nagmeeting na naman kami. At marami pa kaming pag-uusapan. At nung tumatambay kami sa loob ng Corps Office, kumakanta kami ni Jandel ng Sarah Geronimo. Ako dahil biglang sumagi sa isip ko, siya dahil. Ewan ko. Haha.

Sabi ko sa kanya, mag-videoke kami minsan. Tapos sabi niya e pumunta raw sila sa bahay nila Maki noon. E dahil mga wala naman kaming plano sa buhay, pumunta na kami doon. Haha.

At naka-94 ako. At naka-95. At naka-98. 98 nung kumanta ako ng Backstreet Boys :D

At sa kalagitnaan ng lahat ng 'yun, sinabi sakin ni Maki na may bisekleta nga pala siya. At ang taas ng bike niya.

At nag-bike ako. (:
At ang layo ng na-bike ko. Hindi ko nga alam pano ko nagawa yun. Basta may 20m+ distance akong na-cover.
Hindi ko alam pano nangyari yun.
At.
Sumemplang ako dahil may nabunggo akong bata.
At muntik na akong mabangga/makabangga ng siyam na sasakyan. May nabangga akong isa.
At ang sakit pa rin ng tuhod ko hanggang ngayon.

Iyong pamangkin niya, walong taong gulang pa lang ang galing na.

more things to say

2008-04-04T19:25:00.004+08:00

The first week of summer also meant watching Horton Hears a Who on big screen. The last time I've watched a movie in the cinemas was during the summer holidays, last year.
A year in between. Haha. And yeah, I do consider that an accomplishment.

----
I wasn't able to pass my portfolio. Ma'am Tengson already left when I got to school.
My other story is with her. And I don't think she would be returning it. So.
And I wasn't able to attend the KA meeting either. So I just read the minutes. I got from Lou.
----
I told Lesley we're going to eat ice cream at Butter Diner this summer.
I haven't told her though that aside from eating ice cream, we're going to listen to old music. And stare at old things. And sit on yellow couches.
We still have to go to Makati and buy toy cameras and go to Quiapo and have real cameras repaired. Haha.
Which reminds me. That Quiapo post is already long overdue.
----
I realized other things today too. A lot of them not really worth telling. And I was told, it would be better if I can pretend I didn't know.
I can. Haha.
---

When I was lying down on the table inside the Corps Office. I thought.
Masarap mabuhay [tumira] sa loob ng Corps Office. Ang sarap ngang makatulog dun. Pero di pa ako nakatulog dun.
Masarap lang.
And then the guard passed by and said it was past curfew time.

on the first week of summer

2008-04-03T23:21:00.002+08:00

The first week of summer meant going to school for Corps meeting [which included cleaning the Corps Office], going to school to complete requirements [but the teachers I was supposed to meet weren't there], going to school to have my clearance form signed, going to school...

The first week of summer meant being preoccupied with completing requirements. Especially my Social Studies paper. I have watched Sa Liyab ng Libong Sulo six times over. Haha.

And I'll be at school again tomorrow to pass my Social paper and portfolio in Creative Writing [Filipino]. Social paper I have finished - 23 pages {boom.}, the one in CWF I haven't. I still have to write one Maikling Kwentong Pag-ibig, Sanaysay na Naglalahad, Sanaysay na Nagsasalaysay, Regular na Tula.

And going to the KA meeting.

----

The first week of summer also meant helping my sister look for her grad ball dress and attending her graduation as photographer. Haha.

The clouds that day were amazing. Will be posting in Multiply. Soon.

----

The first week of summer also meant sleeping at three in the morning and waking up two in the afternoon.

Which I guess is just okay. Since during perio week, my body was awake for 72++ hours.

The first week of summer meant staying at San Mateo, and eating chico and drinking cartons and cartons of soymilk. And eating chico and eating bananas. And lots of dark chocolate.

So yeah.
----

I have yet to post my schooyear-ender post. Saka na.

Ang Pagdaraldal Tungkol sa Pagbabasa ng El Filibusterismo

2008-03-25T04:42:00.000+08:00

Walang kwenta akong estudyante sa CA Filipino pagdating sa paggawa ng mga pangangailangan. Habang ang mga kaklase ko ay nakatapos na ng Quiz no. n ng chapter 27 ng Fili, nasa chapter 17 palang ako.

Sa dami ng quizzes na kailangan kong i-makeup dahil sa dami ng aaw na hindi ko pinasukan dahil sa dami ng mga pinaggagagawa ko noong ikaapat na markahan. Kinailangan kong iuwi sa bahay ang tatlo sa limang pagsusulit na hindi ko nagawang sagutan. Pina-take home na, dahil hindi makakayang ma-make up lahat yun sa school hours.

Hindi talaga, dahil hindi lang naman ako sa Pinoy abala maghabol. Sa lahat halos. Walang kwenta nga akong estudyante sa huling markahan ng taon. Parang phantom lang na nasa paaralan pero hindi pumapasok ng klase dahil sa mga ibang ginagawa. [Na, kung ako naman ang tatanungin ninyo e mas mahalaga naman]. O kaya parang visitor na nakikisit-in lang.

Ayan, tapos nawala ko pa iyong Fili na ginagamit ko kaya nagpakuha ako ng extra sa ate ko sa Rizal [nasa QC ako]. E wala siyang nadala kasi walang nahanap.

Hindi ko masagot iyong mga takehome kong quizzes kasi wala akong libro kaya naman noong Sabado e pumunta akong mag-isa sa San Mateo para humagilap ng El Filibusterismo.

Tama nga, hindi ko talaga matagpuan. Dumating ako ng alas-cinco at 1720 na wala pa rin akong librong hawak sa kamay. Nagutom na ako at nagpapak na ng Froot Loops. Masarap lalo nung uminom ako ng iced tea at minumog ko sa bibig na may lamang Froot Loops. Froot Loops na may marshmallow. Froot loops na bilog na butas na mukhang kendi, lasang gamot pero masarap pag binabad sa iced tea.

Nakita ko pa may Toblerone pa ako sa freezer pero sabi ko, hindi ko kakainin hangga't hindi ako nakakahagilap ng El Filibusterismo.

Sa puntong ito, makikita niyong wala talaga akong ginawa kundi magbasa ng libro at magbukas ng ref kapag ako'y nasa San Mateo.

Hindi ko makita sa kwarto, hindi ko makita sa bookshelves ko. Dalawang Noli me Tangere na salin sa Ingles lang ang nakita ko. Nangaasar pa kasi pagbaba ko e Italyanong Noli lang ang nakita ko.

Dahil siguro bobo nga ako, huli kong naisip na komunsulta sa Rizaliana section ng mga libro ni Papa. Isang oras na akong naghahanap ng Fili nun. Nakailang dakot na rin ako sa Froot Loops nun, at nadiskubre kong masarap din pala pag sa gatas binababad 'yun. Pero ang Toblerone ko hindi ko ginalaw kahit malambot na.

Kasi kailangan kong makakita ng El Filibusterismo. Nakakita muna ako ng Espanyol na Fili bago ko nakita iyong kasumpa-sumpa namang Pilipinong Fili ni de Guzman [iyong berde na may punto-punto pa yung mga letra]. Buti nakita ko 'yung Ingles na Fili - pero matapos lamang lumangoy sa alikabok ng mga libro. Masyado kasing komplikado ang pagkakasalansan ng mga libro ni Papa kaya pinagpiyestahan ko muna ang alikabok bago makuha iyong librong kailangan ko. At pinagpiyestahan ko na rin ang tsokolateng halos tunaw na sa lambot dahil sa kabobohan ko, hindi ko binalik sa freezer.

Ingles ang binasa ko dahil alam kong kailangan mabilis na akong magbasa. Magmamarathon ako. At mula kabanata 17 hanggang 39, tinapos ko ng isang araw.

Boom.

Doon ako nanatili hanggang Linggo, nagkulong lang akong mag-isa sa San Mateo.
Sa maniwala kayo't sa hindi. Nagkulong ako kasi kailangan kong mag-aral nang mabuti.

Nang sobrang mabuti - kasi lahat ng natutunan ng mga kaklase ko sa loob ng isang markahan, buong Holy Week ko lang talaga pinag-aralan.

At, marami pa akong hindi pa rin alam.
Gaya ng mga aralin sa Chemistry na ewan ko wala na talagang pag-asang maintindihan ko lahat yun. Pero tumataba na rin ang utak ko.
Gaya ng kung anu-anong first aid na pinaggagagawa nila sa Health ngayon.
Gaya ng JavaScript na magisa kong pinagaaralan ngayon kasi kung hindi ako nagkakamali, tatlong CS lang talaga ang napasukan ko na parang normal na mag-aaral.

Tinatamad na akong isa-isahin lahat.

Marami pa rin akong hindi tulog. Tatlong araw na.

Kaya siguro ang daldal ko nalang.

Kalandian.

2008-03-25T03:37:00.000+08:00

Grabe talaga 'yung mga usong pick-up lines ngayon 'no? May sobrang corny pero bumebenta. May naiisip ka pa bang ibang nakakatawa? Ako wala na kasing maisip...

...kundi ikaw.

at bubuhaying muli

2008-03-02T15:54:00.004+08:00

namamatay at bubuhaying muli
kahit mukha
mukha lang naman
na hindi na maaari.

maaari ang alin.

---

Reminds me of "Love Letter Para sa Taong Inlab". At nakakatawa, kasi boses nga nung mama iyong naririnig kong nagsasabi ng mga salitang nasa taas.

---

At bakit walang nagsabi sa akin na mahirap palang mag-aral gumamit ng bisekleta.

---

Pagkatapos ng prom, nahihirapan akong mag-aral. Kasi ngayon e ginugusto ko na ring mag-aral. Pagkatapos ng halos dalawang linggong hindi pumapasok sa klase e wala na talaga akong maintindihan.

Yung card ko last year hindi computed yung GWA kaya ako nalang gumawa. 1.5235. Tss.

Naisip ko lang. Gusto ko pala talagang pumasa sa UP.

---
At. Ang lamig ng ulo ko.

Literally.

BWAHAHA.

Ang sarap nga pala ng cake.
---
Brighter than Sunshine - Aqualung

Deathday

2008-02-27T11:07:00.003+08:00

Maganda ang feedback sa prom.

Edi masaya.

(:

---

Pero marami pang kailangan ayusin. Tulad ng pag-file ng candidacy forms.

Haha.

---

Hindi na ako marunong mag-blog.

2008-02-27T11:05:00.000+08:00

You Are a Question Mark

You seek knowledge and insight in every form possible. You love learning.

And while you know a lot, you don't act like a know it all. You're open to learning you're wrong.

You ask a lot of questions, collect a lot of data, and always dig deep to find out more.

You're naturally curious and inquisitive. You jump to ask a question when the opportunity arises.

Your friends see you as interesting, insightful, and thought provoking.

(But they're not always up for the intense inquisitions that you love!)

You excel in: Higher education

You get along best with: The Comma

What Punctuation Mark Are You?

on negative delta g's

2008-01-12T21:03:00.001+08:00

Nadine: Maliligaw tayo ha.
Lesley: O sige.

Haha.

Post later.

Later = mahabang panahon pa.

----
Alam ko na saan dadalhin ang SLR na sira ang crank.
Cheers.

and then there are things you just share.

2008-01-09T01:43:00.000+08:00

Like this.

Mexican boy glues self to bed to avoid school
Agence France-PresseFirst Posted 07:48am (Mla time) 01/08/2008

MONTERREY, Mexico -- A 10-year-old Mexican boy glued his hand to his bed to avoid going back to school after the Christmas break, authorities said Monday.
"I thought if I was glued to the bed, they couldn't make me go to school," the boy, Diego, told AFP. "I didn't want to go, the holidays were so much fun."
"I remembered my mom had bought a very strong glue," he said of the industrial strength shoe glue he used to stick his hand to the bed's metal headboard, where he stayed stuck for two hours.
His mother Sandra Palacios was unable to free him and called paramedics and police to help. Diego watched cartoons while they worked to unglue him, eventually using a spray to dissolve the chemical adhesive.
"I don't know why this happened. He is a very good boy," said his mother.
Diego eventually made it to school a few hours late.

---

English class. The teacher asked Nadine. "Nadine, what's your ideal man?"

Was she kidding or serious or both. Haha. And then I started 'psychoanalyzing'-as Lave would call it - her. As if psychoanalyzing colours wasn't bad enough. The pretentious white, helpless pink.

My ideal man.
Haha.

---

Minutes before school was finally suspended, my co-COCs and I were hanging out. MP.
And then, I, we [?] just started talking.
Talking.

The last time I talked like that was probably still in grade7.

Alam mo iyong mga panahong ang daming magandang mapagusapan.
Pero hindi naman kailangan.
At wala. Nakakatuwa lang na ganun ang mga bagay.
Minsan, nadadaan nalang sa ganun. You just let things flow.

Masaya, yung ganung pakiramdam.

And honestly, namiss ko na rin magsalita.

---

Centennial kickoff kanina.
I was with my father.
And, I was wearing the clothes they bought abroad. Hindi pa nalalabhan, yung pants nga katatanggal lang ng tag sabay suot. Wala naman kasi akong balak magdala ng damit [I was supposed to sleep Monday night here, in Rizal but we ended up in Banawe]. At kung hindi binigay sakin yun, wala akong pamalit.
Ang saya nung ganun, ano.
Yung hindi ka naman prepared, pero prepared ka.

Maskipaps.
Yee, RJ Banta (:

---

Sampung pahina palang iyong milagro ng Social Studies na nagagawa ko.

Balak ko na itong tapusin bukas.

Balak lang.

---
Nae-enchant ako sa boses ni Rod Stewart. Itong matanda na siya at nag-mellow down na.

Ang gaan sa pakiramdam.

"But nevertheless I'm in love...with you..."

---

Ano bang tawag sa ganitong feeling.

Hmm.

---
I'm In Love With You - Rod Stewart

Ang taba ng utak mo.

2007-12-27T18:10:00.001+08:00

Ang sarap mag-aral, over the Christmas break. Haha.

Nakakahilo sila Schumacher at Quibuyen. Pero, masarap. Parang bisyo.
Haha. Pero pagkatapos hindi ko rin naman alam paano magsulat ng paper.

Ayokong mag-cram next year. [ilang beses ko nang sinabi to? haha]

Mga 5 hours straight nga akong nagbabasa e. Ang tagal ko nang hindi nagawa yun.

----

Ang dami nang mga bagay na ang tagal ko nang hindi nagawa. Gaya ng pag-blog. Hindi na nga siya ganun kasayang gawin e.

Parang, nakaka-sayang nalang siyang gawin. Sayang = waste of time. Pati itong pago-online. Parang nasasayangan na ako masyado. Kung hindi ko lang kailangang makausap ang tatay ko - magpapaturo - wala, hindi naman ako mago-online e.

----

Ibang klase na rin kasi siguro yung appreciation ko for written journals. Binasa ko kasi yung ginawa ko sa Corps.

Tapos yung planner ko, last year. Planner na naging journal kasi di naman talaga ako nagp-planner.

Tsaka yung mga sinulat ko nung unang panahon pa [Kinder to Grade VI]. Natatawa na nandidiri ka sa sarili mo.

Hindi kaya ng blogging yun.

At. Masarap ang papel.
Pwedeng drowingan.
Nang paulit-ulit-ulit.

Nakita ko rin sa bookshelf ko yung sketchbook ko. May hindi ako natapos na drawing nung 17 December last year. One year and 10 days later, nadadagdagan ko pa.

-----

I guess. Kaya ako ganito kasi masarap mag-isip.

At magpasalamat.

At hindi ko kailangang ipalandakan sa buong mundo, bakit.

Haha.

-----

Or maybe I will.

Someday.

So Wow.

2007-11-20T22:06:00.001+08:00

Nung umuwi ako ng San Mateo [Friday], I was looking for my drafting stuff kasi nakakatamad [at sayang] bumili uli ng bago. Pero mga iba yung nahalukay ko sa alikabok.

Yung debate notebook ko na WHAPAXX ang matter.
CD collection.
Books books books sa shelves. Na marami pang di ko nababasa.
Drawings.
My old planners - 2005 and 2006 na sa halip na planner e naging journal na puno ng ka-emote-an.
Yung kahong nasa itaas ng shelf. Na di ko pa rin nabibilang yung laman.

Hahaha alam na.

---
Kailan ba ako makakabalik ng Sta. Mesa.
Apat na araw na akong tambay sa Eastwood.

vertigo

2007-11-11T18:49:00.001+08:00

First day ng training, dalawang beses pa. Wala pang kalahating oras sa pagitan.

Yung pangalawa e wala naman kaming ginawa, naglakad lang papuntang flagpole. Naubusan na ako agad ng hininga nun.

Para akong nabulag for five minutes kasi itim lang talaga nakikita ko. Ano kayang itsura nung mata ko nun, e nakamulat ako. Haha. Naramdaman ko lang na dilated. Pati yung binti at braso ko namanhid. Habang training.

---
Nag-tripping pa tuloy kami [with adviser and nurse] sa Infirmary.
Yessss. First day ha.

---
Lampayatot hahaha.

---
Hoy ang galing-galing naman ng Journ. Perfect pala dapat tayo sa newsletter e.
Kaso late.
Well. Lagi naman tayong late e. Haha.
Pero bawi rin kasi may +5 daw tayo. So in a way, perfect pa rin.
CWF na. Ma'am Tengson.
Malas ng Calcium, tatlong oras Ma'am Tengson. Hahaha.
Iron naman tatlong oras Sir Asuncion. Hahaha.

---
Sportsfest naaaa.
Namumulubi pa JA.
Magbebenta na kami ng liver.

cotton balls

2007-11-11T18:24:00.000+08:00

Pharmacy.

Nadine: Ate may cotton kayo?
Girl at the counter: [eyes me suspiciously] Meron.
Nadine: Pabili, gusto ko yung pinakamalaki a.
Girl: [lalo pang tumitig, then pulls out a small box from drawer] Eto lang meron kami.
Nadine: Ate cotton, hindi condom! Haha.

I was stranded for one whole week [plus one day] in the hospital because of my mother dear. Yes, straight from the first day of the sembreak. Nagsawa na ako sa araw-araw na Chowking sa ospital at 7-Eleven across the street. Pati yung mga Chien Lung Hall at Cheng Tsai Jun Hall kabisado ko na. Pati yung mga interns sa fifth floor, at yung mga elevator ladies, kabisado ko na. Pati yung masungit na Ortega na guard.

Akala ko nung pinapunta ako, pinapadalan lang ako ng blanket and utensils. Tapos mananatili na pala ako doon ng walong araw. Wala akong dinalang damit ha! Umasa ako sa mga pagpapadala. Yun kasing [dating] katulong may 3y/o na anak na hindi maiwan-iwanan kaya ako ang nagbantay. Sembreak yippeee.

May maganda rin namang nadulot yun, because I was granted the naming rights. Hahaha. Ang kapatid kong si Astrid Reia Victoria. Yung "Reia Victoria" pa-epal lang ni Mama. Parang redundant nga yung tunog e.

There. Panalo talaga yung condom (((:

----

Pasukan na namaaaan.

after everything

2007-10-12T19:15:00.000+08:00

Perio na naman next week.

Nakakalungkot maging JA treasurer. After Journalism, nagbibilang pa ako ng pera sa room tapos kulang yung targeted revenue namin. Ang tagal kong nagbibilang tapos nakakataranta pa kasi hinahantay ako ng co-COCs ko [salamat Maereen salamat Asia]. Buti nalang walang AT.

Sana basahin niyo nang maagi ang handouts, '09.

Hindi ko pa napasa yung project sa Chem dahil nasa taas lang ako all the time kaya di ko naasikaso. Inabutan pa kami ng curfew tapos grr si Ma'am Lily naririnig ko pa 'yung boses ["Sino 'yung mga nasa taas?"] habang pababa na kami ng stairs. Kasi naman alanang magbilang ako sa Old Bldg.

Tapos may ideal state na project pa sa Social na buti nalang naigapang ni Claire. Wala pa kasing write-up yun tapos ang gulo nung inking ng ginuhit ko pero wala na akong magagawa since tulong yun ng mga ka-grupo ko. Nakakalungkot lang.
----

After Perio, wala rin namang sembreak. Kasi unang-una, tatapusin pa yung newsletter sa Journ. Ginawa akong Features editor ng butihin kong mga kaklase. May 'wild imagination' daw kasi ako na requirement para sa features. Do I take that as a compliment. Ayan, tapos pagkatapos nyan e halos araw-araw magkikita ang JA dahil gagawa na ng sayaw para sa kick-off.

May mga bangko-bangko at NSO pa akong aayusin.

May retreat ang Crossway Music [and Multimedia (:] sa Friday sa linggo ng Perio. Sana naman makapunta na ako dito.

----
Bawat araw, napapansin kong panipis na nang panipis iyong natitira pang mga araw sa planner ko. Ang 2007 parang dumaplis lang.

Minsan iniisip ko, am I being too productive.
Tapos maaalala ko, hindi.
Kasi hindi naman hindi ko pa nga nagagawa yung gusto kong mangyari.

Plano rin ako nang plano. Tapos nag-aalala ako na hindi yun masusunod.
Tapos maaalala ko, hindi ko naman dapat gawin yun e. May nagmamahal sa kin. Maiinis lang ako haha.

Wala masarap lang mangarap.

----
Maraming nangyari sa first sem. Hanggang ngayon hindi pa rin ako makapaniwalang gradenine na ako. Like I still haven't absorbed the fact that I am the one who is actually doing the things that I only were dreaming of doing not too long ago. Tinitingalaan ko lang dati tapos ngayon ako na pala iyong andun.

Pakiramdam ko wala pa ako dun.
Parang hindi pa ako handa.
Ganun.
----
Ang sarap magsulat sa Filipino. Nararamdaman kong pa-bano na ako nang pa-bano sa Ingles. Hahaha.

Hindi na nga rin ako marunong mag-blog. Yung mga nangyayari kasi, dumadaan lang. Nagrereflect ako, yes, pero hindi na iyong I pause and take time to write it all down. Nawawalan na ng saysay sa akin yun.

Pero haha hindi ko pa rin isasara ito. Kaka-anniversary nga lang nung October 03.
----
The Consequence of Sounds - Regina Spektor

minsan nakakatawa

2007-09-26T16:45:00.000+08:00

Nahihirapan ako sa project sa Social.
Miyembro ng varsity yung parehong groupmates ko.
Tapos ako panay training naman araw-araw.
Wala kaming panahon mag-meet.
Tapos iyong guide questions, nakay Janine.
Hindi pa napapa-photocopy.
Tapos hindi ko alam gaano karaming information ang kailangan kong isaliksik.
Dinaanan ko isang pasada yung mga tanong.
Ngayon wala naman akong maalala.

Haha.

Sana matuloy na kami kina Joel sa Biyernes.
Patayan na naman.
Kung pwede lang gawin iyong dati na hindi ako papasok kung may kailangang gawin na mas mahalaga. Kaso ngayon kailangan dumaan sa standards nila ng valid excuse muna.

Valid excuse. Pareho lang naman yan sa invalid. Excuse lang din.

---

Nag-break ang UPIS sa CMLI nung Sabado. Haha.
Akalain mo. Pagkatapos ng mga gawaing-adik na pinakita ng mga tao roon pinalusot pa tayo.

Tikom ang bibig ko.

(:

Oo nga pala. Lumabas na yung tabs mga dong.

---

Kahapon napagtanto ko kung gaano kahirap mag-isip. Lalo na kapag amazed na amazed ka sa mga ideyang nagsusulputan sa utak mo. Na kailangan i-share mo rin sa iba kasi sayang kung di nila alam. Ang sarap sigurong makipag-daldalan dun sa mga pilosopo sa Athens. All those people talking excitedly, enthausiastically exchanging their flashes of genius with other people. Tapos ang astig doon nagkakaintindihan sila.

Ayun, e kasi nung English bigla ko lang naisip.
Hindi naman mahalaga ang mga break-up.
Yung sa mga relasyon ha. Alam mo sinubukan kong ipaliwanag doon sa katabi ko. Dinaldal ko lang siya nung English. Nung Chem dinaldal ko lang din siya. Ang cute siguro namin, habang pinaguusapan nila ang New World at oxidation numbers etchos eto kaming dalawa, pag-ibig ang pinag-uuspan.

Nakaka-frustrate minsan.
Yung kapag hindi maintindihan iyong sinasabi mo.
Hindi mo masisi yung tao kasi.
Nasa 'yo rin yun e, hindi mo maipaliwanag nang mabuti.
Ang ganda ng logic sa utak ko bakit hindi madulas yung pagpapaliwanag ko.
Sakit ko siguro yun. Palagi nalang.
I fail to get my point across. Almost always.

Siguro okay na iyong hindi ka talaga naiintindihan. Yung dahil wala ka talagang kwenta sa pagpapaliwanag e they'll quickly dismiss the idea. Ayos na yun kesa mali pala ang pagkaintindi nila sa sinabi mo.

Nasabi ko na ba, balak kong mag-Visual Communication sa college.
Oo may balak na akong mag-college.

Well Plato's cave is full of freaks
Demanding refunds for the things they've seen
I wish they could believe
In all the things that never made the screen
And just slow down everyone
You're moving too fast
Frames can't catch you when
You're moving like that

- from Inaudible Melodies - Jack Johnson

Naiwan ko pa iyong filecase ko sa guardhouse.
Grr.

---
Linger - The Cranberries

2007-09-17T18:08:00.000+08:00

Hindi nga ako mago-online ngayon kung hindi lang kailangan magregister sa y!groups ng CMLI. This Saturday na iyong tournament. Ang bileees.

Isang buong araw na matter loading. Yan yung preparation namin. Haha. Masaya dumaldal si Ma'am Manzano, nakakataba ng utak. Reminds me. Hindi ko pa nga naaayos yung notes namin. Haha.

Naooverwhelm pa rin ako doon kay Ka Roger na tiyo pala ni Carlo. Amazing.

Mukhang ang gagaling [na naman] ng mga makaka-debate namin. Haha.

-----

Hindi ako makakapuntang Feast! Ang aga naman kasi, bakit September.

-----

Nakakatamad mag-blog.

Sasariwain mo na namang muli yung panahong lumipas na, in vain. Words fail to capture the excitement of that event. If you want to remember, just remember. Kung meron mang taong kailangan maapektuhan sa mga nangyayari e ako nalang siguro yun. Hindi ko na kailangang i-broadcast.

Haha.

O siya.

18

2007-08-18T19:57:00.000+08:00

Lalalala.

------
1. How many people have you kissed? marami
2. What color is your shirt? blue
3. What's on your mind? how avril sounds stupid-er with every release, happiness, among
other things.
4. What are you doing right now? answering this
5. Do you think you are attractive? no
6. Have you done something bad today? nothing grave
7. Do you watch Disney channel? yes
8. Are you jealous of someone right now? no
9. What makes you happy most of the time? love.
10. Do you bite your nails? no
11. Do you want to see someone this very minute? no
12. Do you have a deep dark secret? haha
13. When is [was!]the last time you havebeen to taco bell? matagal na
14. Loyal? to?
15. Are you in denial? no.
16. Where would you rather be rightnow? up in the skies
17. Do you like someone? ah yeah.
18. Is it going anywhere with them?
19. What was the last thing someone said to you? "bye"
20. What did you say to him/her? nothing
21. Gone out of your way to make a new friend? friends.
22. Do you kiss and tell?

.:DIFFERENT EMOTIONS SURVEY:.
*Anger Section*
23. What do you do when you're mad?
24. What's the worst thing you've done when you were mad? i handle stuff on my own
25. Ever made anyone cry when you were mad? haha no. i think.
26. Do you swear when you're mad? no.
*Crying Section*
27. When was the last time you REALLY cried your heart out? matagal na
28. Cried yourself to sleep?
29. Do you still cry when you get an injury? no
30. Do certain songs make you cry? lol.
31. What usually makes you cry?
*Happy Section*
32. Are you normally a happy person? no.
33. What can make you happy? certain things. people.
34. Does being with your friends make you happy? I'd like to think so.
*Self-Esteem Section*
35. Do you believe in yourself? haha
36.When people say they think you are good looking/pretty, do you deny that you are? "whatever."
37. Are you one of those people that [who!]think they are ugly, dumb, and gross?

----
I am lost for words.
As always.

and then there was this time when i said i'll be right back.

2007-08-16T21:08:00.000+08:00

One word: productive.

Applause, applause.

I am happy.

Because, there are always things for me to do. To fix. To make. [thank you orgs]
And I am able to do so.
There are things that I am looking forward to.
Because there are things that I am constantly reminded that
they are worth fighting for. [thank you youth services]
And I am aware that they're difficult, challenging things to do.
And I cannot do all them alone.
But then.
Whoever said I am alone.

------

CMLI Asians will be in September.
Judge Juan Luna HS.

We attended the orientation seminar last week.

Whoever got me into this debate thing must have good reasons why.

Cause tsss.

Tomorrow The Forum will do a [scripted] debate as part of the Wika at Kasaysayan celebration.

Sa konteksto ng globalisasyon, Filipino ang dapat gamitin bilang opisyal na wikang panturo.

Yaaaay.

Tomorrow I'll be going to Laguna. Youth retreat.

Yay. [this one's real]

------

I am overwhelmed.
Masaya ang Grade ix.
I'm looking forward to writing my year-ender.

------

This was from a tabloid seen lying on a desk during Social class.

Last year.

I miss Damselfly.

A bit.

------
Boston - Augustana

celebrate discipline

2007-07-18T20:02:00.000+08:00

Ang dami kong kailangang gawin. May report sa Pinoy sa Friday [na ang schedule Monday pa], may [mga] libro pa akong dapat basahin. At tapusin. May milk code pa akong bubusisiin para sa Forum. Directory na kailangang tapusin din para sa '09. Homework pa sa Social. Pati yung Geom na hindi naman ako nakikinig, at lalo namang hindi ako kumokopya ng homework. Hindi lang school, kailangan ko ring magbasa nung traning materials para sa ministry. Maghuhugas pa nga ako ng mga plato mamaya e. Hindi pa ako kumakain.

Ayun, pero alam mo anong nakakatawa? Kinakaya ko. Kinakaya ko, at alam kong hindi 'yun dahil napakagaling ko sa time management at dahil in-apply ko lahat ng natutunan ko sa LC, last weekend. May lecture[s] nga akong hindi pinakinggan e. At activities na di sinalihan. Kinakaya ko, at natatawa ako dahil iniisip ko, gusto talaga akong bigyan ng oras para pag-isipan yung mga bagay na iniiwasan ko.

Iniiwasan ko pero ang totoo iniisip ko naman lagi. Sana pwede kong sabihing ang dami-dami kong ginagawa, na wala na akong oras para sa mga ibang bagay. Sana pwede kong sabihin na stressed ako dahil sa dami ginagawa ko, at sa dami pa ng mga kailangan kong gawin. Kaya nga nakakainis, yung mga bagay na iniiwasan ko, doon pa ako stressed.

Ang sarap din 'yung nakakatikim ako ng sampal paminsan-minsan. Yung talagang, rub it in my face. Kasi may mga bagay na alam ko naman e, na hindi na ako kailangang pagsabihan kasi !@$%^^$%^ alam ko. Pero wala akong ginagawa tungkol dun.

It's not about what you know, but what you do with what you know.

Sabi ko kahapon, mas masaya pa nga ang maging malungkot kesa maging masaya kahit may problema. Kahit ano namang gawin mo para maging masaya, e kung hindi mo pa rin naiuugat at nareresolbahan yung problema mo lalaki lang yun e. Hahaha, Social. E di nagsayang ka lang ng effort ngumiti, tumawa. Magpakatanga.

Masaya nga ako ngayon e, kasi nae-enlighten ako kahit papano. Alam niyo bang hanggang ngayon nasa Job pa rin ako sa Bible reading? Pero bawat chapter ng Job na binabasa ko, pakiramdam ko pinatatamaan ako. Living Word (: Kahit nga sa Geom, 'yung mga proving-proving na 'yan nauugnay ko sa mga problema ko. Alam ni Bea yun.

Bea: Bakit ka pa gagamit ng ibang theorem kung pwede namang masolve nung isang
theorem? Tapos bakit ka pa maghihirap i-prove ang isang figure kung sa huli
malalaman mo na mali pala talaga 'yun.

Hahaha, ang cute niya 'no. Naisip pa niya yun.

Ganyan kami magusap sa Thaddeus kahapon. Tinanong ako nung isang kasama ko bakit daw hindi ko shina-share, para daw malabas ko. Kung ako ang tatanungin, wag na. Hindi ko naman kailangan ng adivce e, kasi alam ko anong dapat kong gawin. Hello. Sawa na rin ako sa mga 'inspirational' quotes at wisdom words at kung ano mang kaeklatan yun no.

Mukha tuloy akong galit sa mga kaibigan ko. Hahaha. E kung sila rin naman e, may sense bang magbigay ng payo sa isang problema na hindi naman nila naiintindihan. Na kung iisipin mo pagkaliit-liit nga ng pinoproblema nila, pero depressed na sila nun ha. Gaya kahapon, napakabastos ko tuloy. Hindi ko sinasadya yun, may nasabihan pa nga akong $%^&& mo ba ako? Haha. Pero kung ako ang papipiliin, ayokong ipagpalit yung mga problema ko. Kasi naniniwala ako na sobrang magiging a-mazing! nalang kapag naayos na rin e.

Siguro nga idealistic ako, pero may basis yun. Really. Kung iisipin mo para lang akong tangang umaasa kasi ilang taon na binabagabag pa rin ako. Pero naniniwala pa rin akong sa huli lahat ng iniisip ko mareresolbhan din e. Or at least, mabibigyan ng conclusion. Naniniwala ako hindi dahil yun ang gusto kong paniwalaan [gaya ng sinabi nung ST namin sa English] pero dahil ALAM KO na matatahimik din ang kaluluwa ko. Haha.

Upakan niyo nalang ako kasi naniniwala pa akong maaayos talaga yung mga 'to. Pero hindi nga (:

cartoon, cartoons

2007-07-08T19:05:00.000+08:00

Do you watch Cartoon Network when you were a kid? Remember a segment from Two Stupid Dogs, pug-nosed carrot top Little Red Riding Hood was skipping along the woods singing,

La-la-la-la-la-la-la-la-la-la...
La-la-la-la-la-la-la-la-la-la...

Then she tripped from this log in front of her, so her singing went,

La-la-l-URGHK!

It just flashed into my mind during English period, then I found myself singing it and laughing my head off. I tried explaining it to Rap, my seatmate, but then I couldn't finish telling him what was so funny 'cause I kept laughing.

La-la-l-URGHK!

I wish I can just always be this shallow everytime.
But then again, maybe not.

----

Sometimes I ask myself, do I really have to make myself this busy.

----
When You Were Young - The Killers

2007-06-27T15:55:00.000+08:00

The realist - The objective

Quote: "The purpose of life is a life of purpose." -Robert Byrne

The Realist, unlike most people, actually has the ability to see the world for what it is, and that it's not all black and/or white. Dreams they may have, but they see clearly despite them. Since they don't want to sugar-coat or something alike, people may perceive them as boring and unimaginative. Their inputs may not always be wanted if it is encouragement that others seek.

The Realist is often seen as wise though, when people understand that they see how it really is. Most the time anyway. They are not flawless after all. Life comes with both good and bad, and so do the realist. Appearing somewhat dull and bland to the world, they usually shy away from people, unless they are with those who they feel comfortable with. A new personality seem to arise then, since the Realist knows they can behave how they truly are with those.

Close relationships are valued, but the Realist care very little for shallow ones. They are not after numbers, only deeper relationships that has meaning. Realists are seldom materialistic or superficial, nor are they trend followers. If they like something, they do, and they stick to it. Changes are not often made, and they prefer what they have already tried before, as they feel more comfortable with it.

Though, due to them knowing the world goes both ways, they may feel down, feeling as if they are helpless in the works of the world and its natural forces. They'd surely appreciate it if the good side won a lot more, and that dreams come true more often. Realists often remain passive, not feeling as if they have any valued action/thought to contribute with. If gone too far, they could become like the Cynical, losing hope in life.

---

In fairness, this quiz actually bore slightly accurate results. Take it here.

snowflake censorship

2007-06-27T15:11:00.000+08:00

Someone sent me a message in Frienster telling me, "ikaw pala ang unang nagbigay ng testi sa akin".

After a long period of time, Friendster began to show some relevance in Geia's life, again.

I decided to check out my own set of testimonials. I started using Friendster back when I was in fifth grade. Aira, who was my best friend at that time, introduced it to me. One can just imagine how people described me then.

Nagbabasa lang ako ng testimonial parang dinaanan ng bagyo yung utak ko. Lahat bumagsak, haha. Ang layo-layo ko na dun sa pinagsasasabi nila.

And if you're asking me whether it's a good or a bad thing, yes it is a good thing.

Parang ang dami kong alam dati. Pero ngayon, nabawasan na. At nadagdagan, ng mga mas importanteng mga bagay na kailangan malaman. Ang nakakainis lang minsan, iniisip ko sana parang tatanga-tanga nalang ako palagi. Kapag kasi binigyan ka ng wisdom dadating ang panahon na kailangan mong i-apply yun. Siyempre bakit pa binigay sa'yo.

E ang kaso, lagi akong sablay pagdating sa application.

---
Smokers Outside the Hospital Doors - Editors

today is emo day

2007-06-26T22:25:00.000+08:00

Dumating ako sa school, 8am. Malamang hindi na ako papasok ng first period.

Dalawang beses na rin akong nagc-cut ng klase, parehong Pinoy pa. Ngayon pala nagka-test ano? Sana lang nasasabi ko sa kanya na wala namang mawawala sa akin, ngayon pang hagiographer itong na-arkila ng paaralan naming magturo ng buhay ni Rizal.

Wala akong pinangakong papasukan ko na lahat ng klase ko. At sa totoo lang, mas masaya pa ngang tumambay sa baño at kausapin 'yung janitress, mula sa mga multo hanggang sa mga kabalbalan sa sistema ng paaralang ito. Nagsusulat nga rin pala ako, ng entry. Dapat iyon ang ilalagay ko dito pero, sabi ko gagamit ako ng Filipino.

Oo tamad pa rin talaga akong mag-aral.

Kahit naman Inggles ang gamitin ko, hindi ko pa rin naman lubusang masasalin sa mga salita lahat ng tumatakbo sa isip ko.

---

May mga bagay na hindi naman maaalis e. Pero pwedeng baguhin. Ilang beses bang kailangang isubsob sa utak ko 'to.

Minsan tatanga-tanga rin ako e. Haha.

---

Nasampal ko si Carlo sa may doorway noong Geom. Sa sobrang preoccupation. Buong klase, nakahawak siya sa pisngi niya at gaya nga ng sinabi ni Jaem, "parang tinanggalan ng kaluluwa".

Hindi ko alam kung gusto ko siyang saksakin o matatawa nalang ako sa kanya e.

Mas katawa-tawa kasi ako ngayon. At mas masarap saksakin.

---

Nung dismissal pa, may mga nangyari rin. Ang sarap tumambay sa Guidance Office, ano.

2007-06-13T19:57:00.000+08:00

I can only know so much.

I never stopped asking questions. There was always something I wanted to know about. Often, I've doubted things because they'd always fall short at satisfying me with answers.

No matter how hard I probed in for answers, nothing seemed to enlighten me. There was always a hole in the wall. I trusted nothing, believed in nothing.

It was then that I started to ask whether I really needed the knowledge I've so badly wanted. 'Cause I've realized, there will always be something I do not know. Questions will never stop coming, but that's neither a good or a bad thing. I know what I have, and all I needed to do was to hold on to it. Plunging into darkness won't help me when I've already been shown light.

Some things are worth knowing, yes. But other things are better left behind. What's in it for anything, anyway? Knowing certain things won't make any difference.

Not knowing won't, too.

hibernation

2007-06-11T14:31:00.000+08:00

The long wait is over.

Ang hirap bumalik sa sibilisasyon. And to be honest - nahihirapan pa nga rin ako mag-adjust. When was the last time I went online? May? Haha. Before, two days away from the computer was already a catastrophe. Now I just couldn't care less ü

Summer took away too many things from me - and gave me a lot more than what I thought I could carry.

Good things (:

Entries to follow. Soon ü

---
Samson - Regina Spektor

2007-05-24T17:21:00.000+08:00

TEN EMOTIONS.

1. are you missing someone right now? yeaaah.
2. are you happy? i guess..
3. are you talking to anyone right now? to myself? (:
4. are you bored? ...
5. are you german? i wish
teka asan yung 6?
7. are you chinese? partly yeah
8. are you asian? yeah
9. are your parents still married? legally yeah
10. do you love someone right know? oo naman!

TEN FAVORITES.
1. television show: wowowee! XD
2. flower: roses ü
3. color: black blue grey brown white
4. sport: swimming bowling running and..archery! haha
5. mall: commercialism ugh
6. music: haha is this a serious question? (:
7. food: chocolates. at ampalaya.
8. season: RAINY season
9. animal: lizards spiders bears sheep (:
10. subject: *sinks*

TEN FACTS.
1. hometown: Pilipinas kong mahal
2. hair color: itim
3.perfume/cologne: haha you asking me? ((:
4. hair style: err.
5. eye color: dark brown
wala na naman yung 6?
7. mood: okay
8. skin color: nognog
9. available? tss (:
10. lefty/righty: kaliwete.

TEN THINGS ABOUT YOUR LOVE LIFE. <-- HA-HA.
1. have you ever been in love? oo naman
2. do you believe in love? oo naman
3. why did your last relationship fail? cause there wasn't one?
4. have you ever been heartbroken? no (:
5. have you ever broken someone's heart? haha asa naman
6. have you ever fallen for one of your best friends? best friend nga wala e.
7. have you ever liked someone but never told them? haha
8. are you afraid of commitment? no
9. has someone ever kissed your hand? is that important ü
10. have you ever had a secret admirer? wthe.

TEN THNGS: THIS OR THAT.
1. love or lust spread the luuurve beybeh (:
2. hard liquor or beer: beer haha
3. night or day night (:
4. one night stands or relationships: tss.
5. television or internet: internet nalang
6. pepsi or coke: in terms of taste? pepsi (:
7. wild night out or romantic night in: tss.
8. colored pictures or black and white pictures: nasa subject yun e.
9. phone or in person: talking is such a chore! haha
10. friendster or myspace? myspace is soo..

TEN HAVE Y0U EVER's.
1. have you ever been caught sneaking out? i don't think the guy knew i was
2. have you ever kissed someone you don't love? ahaha
3. have you ever done something you regret? oh yesss.
4. have you ever bungee jumped? OH YES (:
5. have you ever been on a house boat? no not really
6. have you ever finished an entire jawbreaker? haha yeaaah.
7. have you ever wanted someone so badly it hurts? no
8. have you ever danced in the rain? i still do (:
9?
10. have you ever had a hang over? haha you asking me? ((:

Does this guy know how to count.

---
Walang Katulad - Ariel Rivera [haha!ü]

huwaaat now

2007-05-24T16:52:00.000+08:00

Multiply's down again. Meehn, kung kelan ako sinipag mag-upload. I'm all set right here! :

Geez. Moving on.

---
Dito ko na ibubuhos yung natitirang hangover ko from SEP. Ha, as if I haven't yet in my lj.

ARCHERY
Ever since my last archery session at SEP, naaadik na akong magmaka-Legolas. No, seriously! (: Actually, malalaki nga yung targets this year [and last year's] compared dun sa '04, pero nahihirapan pa rin akong maka-bull. Oh..but I was able to. Lots ü Amazing nga e, because when I was using my right eye [which is supposed to be the dominant one], I kept missing the target -- but I was pretty consistent. Then when Mr. Repaso [the LEGEND..haha] suggested that I use my left eye, ayun. Chaching! Tuloy-tuloy na. I swear, naka around twenty times ko nang i-test yung eyes ko to see which is the 'dominant' one, pero pareho lang nila akong nililinlang. Tsk, kasi naka-chamba na rin ako sa right eye e. Kahit si Legend at Kuya Edrei di maintindihan e.

Obey even if you can't understand the reason why (: Oh yesss. Going back, ayun. Naaadik akong mag-archery, but I figured it wouldn't be a good investment since I don't think I'll be really pursuing the sport anyway. Kamusta naman, ang mahal kaya ng equipment nun : E okay na ako sa paminsan-minsang nagmamaka-archer. Sayang lang.

SWIMMING
I lost my contacts while we were at the beach. But I had fun, really (: Kahit sobrang wala na akong makita after that. Buti nalang talaga may dala akong pera enough to purchase another box. Geez, and to think nagdadalawang-isip pa ako kung magdadala ako ng that amount of cash.

DANCE NIGHT
One word: bitin. Sobra. That's the shortest dance night in SEP history ever. Pero well.

Wala na akong comments regarding other stuff, I think I've written them on the other journal already.

---
Jeio asked me last night kung gusto ko raw manuod ng Paano Kita Iibigin. Starring Piolo Pascual and Regine Velasquez, haha ü He told me he has complimentary tickets. I said I'm game, kasi kelan ba naman ako nanuod ng cheesy Tagalog film ((: On big screen, even..haha. Once in a lifetime lang 'to.

I still cannot believe I agreed to that ((: Iba rin ang trip ano.

---
Gusto ko nang pumasok.

Really.

---
Shackles - Mary Mary

nostalgia

2007-05-22T17:53:00.001+08:00

I would love to get back at you. Really. Ask you how you're doing. I guess you're doing a lot better now, aren't you? (:

I feel so guilty for not explaining things. You do deserve an explanation. Oh, but we're over that, aren't we? Honestly, I do miss those times too. A bit. But I appreciate it this way better (: Akala ko nga wala na e. There would always be a time for everything (: Haha. Salamat ü

I wonder if you'll ever be able to read this. Or if ever you do, I wonder whether you'll know I was referring to you.

Yes YOU! ü

Kala mo wala lang yun? Nagkabuang-an nga ako dahil dun e. Lols. I posted this mid-September last year on my LJ:

Sorry for making you think I forgot and I didn't care anymore.
I just don't know if I should show you I do.
Sorry for disappointing you too much at a time
For failing to make you smile
For making you wait until forever
And giving you false hope
When you won't even hear a single word from me
'Cause I won't utter a single thing
Sorry for making you resort to different actions
And made you not know what to do
I never told you I don't too

I'll be seeing you soon, I hope. Take care of yourself (:

hey nognog.

2007-05-22T17:49:00.000+08:00

Kelan pa?

summer loving

2007-05-04T17:53:00.000+08:00

I've discovered a new love this summer. RUNNING. Fast, every morning. Around the neighborhood. I've made friends with the elderly dog-walkers around Dupil St., and the guy by the guardhouse already. I love sweating all over and feeling the cool wind brushing on my face. Adrenaline rush (: Oh, and the sidestitches too. Then sit-ups and push-ups would follow afterwards. Haha.

I never get to lose weight though, hahaha ((:

I guess I enjoy tiring myself because I thrive on pressure. That goes for almost everything I do. I won't be able to work on a thing really well if not under constant pressure. I always need to be stimulated because I tire and get bored easily, haha. I guess mere passion for things you do isn't enough, especially for a procrastinator like me XD In pressure I am able to push myself in doing things I won't really do normally. Even in the little things, like scolding myself when I stop running to do one more round ["Lampa!" haha]. Believe me, I enjoy doing that. Haha. Because only then do I learn to discipline myself, which comes in handy, since that's one thing I really, really lack. Slacker ((:

My mind was wandering. Haha.

Oh. Meron pa pala. Meron dito sa aming mama na nasa sidewalk lang siya every morning. I see him when I run. I first heard of him from my mom, who told me he was a schiz. May kinakausap daw siya lagi. Or more like kumakausap sa kanya lagi? (: She tried talking to him, but they can't keep their conversation straight because every now and then he would just yell in thin air. Ayun.

A chill ran up my spine when I heard about him. Ang tawag sa kanya dito, Manong Eng-eng. Ang bait e ano.

He doesn't eat anything except what is offered to him. And the only thing that gives him energy is his daily dose of Red Horse beer. From your suking tindahan (: That also means he has gouty athritis, yeah. Explains why he just sits by the sidewalk all day. Ayun. I've also heard that some people were offering to take him as a mental patient somewhere, but he declined, refusing to leave the village. Tss, saang poorly maintained institution naman nila siya balak dalhin no.

"Dito lang ako."

I caught him cussing and pointing at someone/thing when I passed by. I thought he was talking to someone by the gate, but then when I glanced, no one was there. I haven't had the guts to talk to him then, that early morning.

Someday (:

----
Reading: Christ the Lord Out of Egypt - Anne Rice [hands down! ü]

Card

2007-04-24T17:48:00.000+08:00

I wasn't able to get my report card at school today.

Third quarter pa nung sinabi sa akin na nawawala nila, so I wasn't able to see it the previous quarter too. And they didn't say anything more about it, so I shrugged it off.

Tapos ngayon, pinagtatalunan nila kung yung office or yung adviser ang nakawala. I should be out of the question, right? Sa ako nagsoli e.

Hmm...no. Because they [office] told me, I had to go to the cashier's office, request a new report card, and pay for it too. Then I'll return to school and have it done in the office.

Wow my fault.

----

So anyway. I still don't know my GWA, and all I can remember is I still got a 1.25 in Bio [akalain ü shotgun ng ST] and a 2.0 in Social...hahaha.

Plus my grades skyrocketed! Downwards. 10 pts. -10 in Geom, -10 in Social, -10 in Bio. Sa Practical Arts lang ako tumaas. Like Sir Asuncion? Haha.

But hey - as far as I'm concerned, fourth quarter ang pinaka naenjoy ko (:
----

We were supposed to meet for JA today, but the others weren't around. I was with RJ then, and when we decided to change into better clothes [we were supposed to wear uniform in school grounds], I lost him. Or he lost me? When I got out of the restroom, he wasn't around anymore. That's when I spotted Louise. We were looking for him when the guard told us he told RJ that I left. So he left too.

Stupid, I was only talking to Jeio and Joel back then, near the gate [before they go play DoTA] kasi may sinasabi sa akin si Joel na alam niya raw.

Joel: Kaya ka pala hindi nagkkwento a. Alam ko na.

Tss. Ulul ((:

So since hindi na rin kami makakapag-usap...tumambay nalang kami kay Aling Norms, where the remaining 09 were. Tambay, tapos nagsialisan na rin sila afterwards. Only Carlo, Louise and I left. We were waiting for Ma'am Meshi to finish, pero di na rin namin pinuntahan. Kasi na-shy bigla haha.

Ang dami naming napagusapan. Pare-pareho lang kaming tambay at walang magawa ngayong summer. Hahaha...I still remember Carlo's mom wearing the SaunaBelt [as seen on TV!]. According to him, hindi raw gumagana yun kasi nasunog yung belly nung mom niya tapos hindi naman daw pumayat. Lols.

We went to McDo to eat lunch. Tapos si Louise na-squirt yung ketchup sa wall. Heart daw, haha (: Then we aligned the ketchup according to taste. May fineprint dun sa pack tapos the bigger the number, mas maasim daw. Daw.

-----

After nun, dapat nasa Sunken kami kaso lang, susunduin nalang pala si Loulou kaya di na natuloy. Hinatid nalang namin siya ni Carlo sa PHAN, tapos. Tapos na.

How productive, ne.

five hundred twenty-five thousand six hundred minutes

2007-04-22T12:03:00.000+08:00

Rent ♥

Voila

2007-04-19T20:30:00.000+08:00

Single or Taken: single
Happy about that: loving it (:
Siblings: 2 girls
Eye color: dark brown
Shoe size: 8 haha (:
Height: i don't really know..around 5 i guess.

...
What are you wearing right now: uh..a shirt? and a pair of shorts
Best place to go for a date: how would i know ((:

FAVORITES
Kind of pants: as long as it fits well, it's good enough for me.
Number: 27. or 18, haha.
Animal: lizards (:
Drink: kape ü
Month: wala naman.
Juice: mango. o kaya BJ (:
Favorite cartoon character: pooh. and spongebob (:

...
Have You Ever. . .
Given anyone a bath? does car washing count? haha.
Made yourself throw-up? ((:
Gone skinny dipping? ahaha ü
Eaten a dog? never.
Loved someone so much it made you cry? not really.
Broken a bone? i guess, yeah.
Played truth or dare? of course ü
Been in a sauna? yeah.
Been in a hot tub? yeah.
Fallen asleep in school? lols. tinatanong pa ba yan XD
Ran away? haha! ((:
Broken someone's heart? i don't really think so. i hope.
Cried when someone died? when Jesus died for my sins (:
Cried in school? haha yeah...
Fell off your chair? yeah..a lot lol
Sat by the phone all night waiting forsomeone to call? dude that's pathetic.
Saved IM conversations? haha ü
Saved e-mails? yes.
Made out with JUST a friend? wth.
Used someone? no.

...
What is your good luck charm? nothing.
Fav. song? iris (:
Last thing you ate? bread
What kind of shampoo/conditioner? do I use? haha iba-iba. ngayon TRESemme

...
Ever Had. . .

Chicken pox: yeah
Sore Throat: yeah
Broken nose: fortunately not yet..haha.
A boy/girl Falling For You so Badly: tss.

...
DO YOU

Believe in love at first sight? no.
What if ur blind? edi ganun.
Long distance relationship? yeah, pero maraming effort ang kailangan dun.
Like school? NO ü

Haha.

A Rifle Twenty Feet Long

2007-04-17T17:53:00.000+08:00

I've been away from the computer for quite some time now. But no, I am not preoccupied with something else...yet. Haha. Surprisingly though, I am enjoying my very unproductive summer still ((:

By not gluing my eyes on the computer screen, I was able to do things I havne't usually done before. Like watching local TV (: Who would've thought, someday I'd be watching Sana Maulit Muli and Maging Sino Ka Man every night...those shows only Jeio keeps watching. Haha. Boredom bites.

I've also been able to catch up on my reading list since I haven't been screen-sucking. I wasn't able to read much during the schoolyear, and summer's the perfect time to finally finish tose books. Plus, it's about time I do! There's a large stack of books still with their wrappers on cause I'm not done with the others yet. Bookworm lol (:

Globe must be very happy with me too, for registering in their services. Summer lang ako naguunli e (: See, I'm not really fond of texting, but since ang dami ring nagtetext, I might as well join them. Haha. Last night I even had a deal with CJ. Patagalan daw matulog, and if I win, he'll have to bring my bag for one whole quarter [I was considering homework, but thought otherwise XD]. If he does, he gets something from me. E nanalo ako, so kailangan ko siyang maging classmate next schoolyear. Haha.

I'm also working on my 07 sketch. Then one day, I ran out of leads. Joy.

-----

Dati lang 2007 was like lightyears away.

I can't wait to get my hands on my report card. Balita ko naka 70+ daw ako sa perio ng Bio, wala akong FT sa English [10 card pts], wala akong frog skeleton, at may isanlibo't-isandaang requirements akong hindi pinasa sa Social. Happy birthday (:

Sige sampalin at batukan niyo na ako XD "Matalino ka nga tamad ka naman..."

Dang I know right.

I'm cleared...finally. Why do we had to have that thing anyway? Wala namang ganun last year. Tapos ang ayoko sa lahat naghahabol sa teacher (: It was exhausting, period ü I got my class pictures during clearance day too. Damselfly didn't look too happy in the pictures. Haha.

-----

I was able to get my portfolio in English, too. During the third quarter we were required to write in a journal in which we should reflect ourselves with certain selections we read in class. As I read my last entry i kept asking myself, Was that just me.

I swear I didn't write these just for the sake of making the grade. I don't work with numbers, see (:

Whenever things don't turn the way I expected them to be, and I am there
pathetically witnessing myself shatter into a million little pieces, I turn to
God. For only there in HIs presence do I receive comfort and enlightenment,
knowing that everything that happens to me, good or bad, has its purpose and is
part of His perfectly-crafted plan.

Alam ko naman ang sagot, nagtatanong pa ako. Alam ko naman ano yung tama kung saan-saan pa ako lumulusot. Sawa na rin akong magtanong kung saan ako patungo, e malay ko ba naman talaga di ba. Nung Holy week pa ako ganito e, honestly. You guys may never know how guilty I felt then.

When I think of how He loves me so much, it makes me just laugh at myself - really - cause He hasn't given up on me [and never will!] and left me
for good even though I am such a bad nut case.

Seriously now. Gusto ko namang ituwid talaga e. May tama lang talaga ako kaya ako natatagalan.

----
Don't Matter - Akon

Random

2007-04-05T17:16:00.000+08:00

Lagi kong sinasabi, "Urg, bat ang sabog ko ngayon?"

Lagi kong sinasabi, araw-araw.

Hindi ba parang tanga lang.

---

Ang baho ng kamay ko, amoy yosi. Ewan ko bakit.

Hindi naman amoy yosi ang hand salve na gamit ko, amoy kandila yun e.

---

Stacy Peralta is my hero.

Eternal Oblivion

2007-04-05T16:52:00.000+08:00

Sa buong taon, ngayon lang ata nagsasara ang mga mall (:

---

At last, I won't be going to school for a long long time (: I was there last Monday and Tuesday to pass late requirements.

Supposedly. Haha. Dang, when I was about to assemble the frog I left, most of the boned were eaten [?] or carried away by ants. So, I didn't bother doing it.

Come on, lahat naman tinatamad na kapag bakasyon.

Louise, Bea, Mikee, plus other people were also there, by the way. I was supposed to meet Herman/Jandelle too because I still have Jandelle's paintbrushes, she left it when our group went to Sta. Mesa to work on our Pinoy play. But they were nowhere to be found, and we were about to have lunch already so...

I took them [Louise's group + Mikee] to kubo, in case they were there. But there was no one ((: So we just ate at McDo.

"Ms. Buang!"

After that, we returned to school. I asked my mother if she could just fetch me, since tinatamad na akong mag-commute. Haha.

---

Tuesday I still went to school because Ma'am Tadena said I still have to make-up my Quiz no. 5. Shotgun (:

Walang sinabi ang first quarter bluebook ko sa fourthq. My last quiz? 18/30. Ewan ko kung pagtatawanan ko o sasapakin ko sarili ko e. Haha.

So after that, I was texting Jandelle and she said I should just give the brushes to Herman. Nasa kubo daw. When I went there, andun nga, with JP. We went to CASAA for lunch then back.

Tapos wala na kaming magawa. Haha.

I was just supposed to give him the brushes pero since tanghali, nakakatamad pang sumibat. So tumambay lang kami.

At kung anu-ano pa na nakakatamad nang ikwento dahil wala namang kabuluhan, haha.

Tapos umuwi na rin ako.
----
You've Got a Way- Shania Twain