Alam mo, hindi talaga ako marunong magpakilala.
livejournal
multiply
facebook
|
1109 - Madalas naiisip ko, sinasayang ko ang potensyal ng public sphere. Kadadaldal dito.
|
|
o game na.
|
|
|
|
1109 - Madalas naiisip ko, sinasayang ko ang potensyal ng public sphere. Kadadaldal dito.
|
|
o game na.
|
|
|
|
Friday, May 21, 2010
feeling highschool na hindi masyado
05:45 Ano, hindi na naman kasi tayo natulog. Apat na di pa tapos na talata palang ang nagagawa ko para sa paper na due ngayon (gabi pa ako makakapagpasa). Pero ngayon lang talaga kasi gumagana ang utak ko. Take off both your shoes and clothes I’ll follow Undo corkscrew drink from the half of a broken bottle Lately we’re running out of time, aren’t we? Smoking often and calling out our guilty pleasures Let’s keep talking anything to stop clock watching Lately we’re running out of time. aren’t we crazy for running all the time? M-M-M-M-Maybe Let’s forget we’re running out of time Tumutugtog ang Clockwatching, at naisip ko lang na na-miss ko iyong kantang ito. Para siyang tulang matagal mo nang huling nabasa, o linya sa libro na muntik mo nang malimutang meron nga palang ganun, na maganda, ganyan. Ang papanget ng description ko (at ng pagkasabi) pero ganun lang talaga iyong pakiramdam ko. Tatlong taon na ata mula noong huli kong narinig 'to. Ngayon ko lang uli pinapakinggan iyong Mr. A-Z (album) nang buo. I’m off like an aeroplane I’m licking your postage stamp again I’m using my right brain and I’m praying that we don’t crash Who knew I’d come so fast? Andito na naman akong nag-roromanticize ng kanta. Pano ba, nakakatawa kasi kung panong tumutugma 'to. Ngayon. Masayang isipin na tumugma na rin ito sa akin noon, at ngayon din, at sa magkaiba't magkaparehong dahilan. At magaan lang sa utak ko itong i-proseso, masarap pa nga - napapangiti ako ngayong nakikinig, na hindi na madalas mangyari. No jumping conclusions I don’t think there’s no solution Let’s get backwards and forget our restless destination Let’s live in the moment just this time could we Let's take one moment of our time M-M-M-Mmaybe Let’s forget we’re running out of time Pagkatapos ng lahat, nagagawa ko pang mag-isip nang ganito. Madalas sa mga panahong ganito Frustrated ako, naisip ko lang ngayon na pwede ba akong magpakababaw muna (mas mababaw pa sa kababawan ko ngayon). At matuwa, at ngumiti, at tumawa lang muna dahil kawawa naman ang utak ko at laging sumasakit ang ulo ko (literal). But how can I guess by the subject of the best predicate is left unsaid When the matter is too delicate my loneliness is evident And it’s you. You’re running through my mind And it makes me crazy la la la la la
0 comments
write commment
|